คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยฆ่าคนตาย ขอให้ลงโทกษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙. ศาลชั้นต้นเห็ฯว่า จำเลยกระทำการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙, ๕๓ จำคุก ๑ ปี และให้รอการลงอาญาไว้
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ, พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าจำเลยเป็นพี่ชายผู้ตายร่วมบิดามารดาเดียวกัน ในคืนวันเกิดเกตุ มีการนวดข้าว กลางคืน ผู้ตายไม่ช่วยจำเลยนวด จำเลยจึงดุด่าว่ากล่าว แล้วเกิดโต้เถียงกัน จำเลยตรงเข้าไปจะเอาไม้ตีผู้ตาย ๆ แย่งไม้ คันฉายจำเลยได้ จำเลยผละวิ่งหนีไปสัก ๓ วาก็ล้มลง ผู้ตายไล่ทันเอาไม้ตีเอา ๒ ที มารดาเข้าห้ามฉุดเอาผู้ตายถอยออก มาได้ ๒ วา ผู้ตายก็สบัดหลุดจากมารดา ถือไม้เงื้อตรงเข้าไปจะตีซ้ำจำเลย ซึ่งขณะนั้นกำลังจะลุกขึ้น จำเลยใช้ปืนยิง ๒ นัด ติด ๆ กัน ถูกผู้ตายที่ชายโครงและใต้ตา ผู้ตายล้มลงขาดใจตายทันที ดังนี้ เห็นว่าที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำ การป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ ถูกต้องแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดียืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น./
