คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระหนี้ ๔,๒๕๓,๗๐๕ บาท
จำเลยทั้งสองให้การว่า บริษัทจำเลยที่ ๑ ได้จ่ายเงินให้แก่นายย่งกิตต์ ซึ่งเป็นตัวแทนโดยปริยายของโจทก์หลายครั้งแต่จำนวนเงินจำเลยไม่สามารถให้การในขณะนี้ได้ทันเพราะจะต้องใช้เวลานานในการตรวจสอบหลักฐานทางธนาคารและทางบริษัทจำเลยที่ ๑ เพราะนายย่งกิตต์เป็นผู้จ่ายเงินแทนจำเลยที่ ๑ และรับเงินแทนบริษัทโจทก์และเป็นผู้ทำเพทุบายในการทำสัญญาผูกมัดบริษัทจำเลยที่ ๑ ให้รับผิดต่อโจทก์ด้วยประการต่าง ๆ ซึ่งจำเลยจะได้ยื่นคำให้การเพิ่มเติมต่อไปก่อนวันชี้สองสถาน ฯลฯ ในวันนัดชี้สองสถาน จำเลยขอเลื่อนการชี้สองสถานอ้างว่า จำเลยได้ไปติดต่อธนาคารขอทราบรายละเอียดการรับและจ่ายเงินในบัญชีของบริษัทจำเลย และขอตรวจสมุดทะเบียนบริษัทที่สถานีตำรวจกองปราบยังไม่ได้ผลเรียบร้อย เพราะทางธนาคารยังคิดบัญชีไม่เสร็จ ศาลชั้นต้นสั่งว่า เหตุที่ยกขึ้นอ้างไม่ใช่เหตุที่จะอนุญาตให้เลื่อนการชี้สองสถานไปได้ให้ยกคำร้อง แล้วทำการชี้สองสถานในวันนั้น หลังจากชี้สองสถานแล้ว
จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การว่าจากการตรวจสอบปรากฏว่าบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ชำระเงินให้บริษัทโจทก์ใน พ.ศ. ๒๕๐๓ โดยเช็ค ๔ ฉบับเป็นเงิน ๑,๗๕๐,๐๐๐ บาท ปรากฏรายละเอียดตามคำร้องและนายย่งกิตต์ โสธิกุล ตัวแทนโดยบริยายของบริษัทโจทก์ได้รับเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าวไปจากธนาคารแล้ว จำนวนหนี้ตามฟ้องจึงเกินอยู่ ๑,๗๕๐,๐๐๐ บาท ครั้งแรก ศาลชั้นต้นสั่งว่า อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การได้ต่อมาในระหว่างสืบพยานจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การภายหลังวันชี้สองสถานและคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ฯลฯ จึงให้เพิกถอนคำสั่งที่อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การตามคำร้องของจำเลย ลงวันที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๑๐ ถ้อยคำพยานจำเลยที่สืบมาแล้วเกี่ยวกับประเด็นตามคำร้องที่แก้ไขเพิ่มเติมก็ให้เพิกถอนทุกตอน
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมกันชำระเงิน ๔,๒๔๓,๗๐๕ บาท
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งดังกล่าวข้างต้นและคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาตามประเด็นที่จำเลยร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การฉบับลงวันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๑๐ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยทั้งสองยื่นคำให้การ ปรากฏตามคำให้การข้อ ๒ ว่าไม่รับรองข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์ โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้จ่ายเงินให้นายย่งกิตต์ตัวแทนโดยบริยายของบริษัทโจทก์ไปหลายครั้งแต่ไม่ทราบจำนวนเงินที่จะบรรยายให้การละเอียดมาในขณะนี้ได้ทันจะต้องใช้เวลาตรวจสอบทางธนาคารและหลักฐานต่าง ๆ ซึ่งแสดงว่าจำเลยยังมีข้อต่อสู้อย่างอื่นอีก โดยจำเลยยังไม่อาจยื่นได้ก่อนวันชี้สองสถานครั้นเมื่อศาลชี้สองสถานแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การว่าจากการตรวจสอบปรากฏว่าบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ชำระเงินให้บริษัทโจทก์ใน พ.ศ. ๒๕๐๓ โดยเช็ค ๔ ฉบับเป็นเงิน ๑,๗๕๐,๐๐๐ บาท รายละเอียดตามคำร้องและนายย่งกิตต์ได้รับเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าวไปจากธนาคารแล้วจำนวนหนี้ตามฟ้องจึงเกินอยู่ ๑,๗๕๐,๐๐๐ บาท
ความตามที่ขอแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวเป็นเรื่องที่จำเลยเพิ่งทราบภายหลังจากการชี้สองสถานแล้ว ฉะนั้นจำเลยจึงมีสิทธิขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การหลังจากชี้สองสถานแล้วได้เพราะเป็นข้อที่จำเลยไม่อาจยื่นคำร้องนั้นได้ก่อนวันชี้สองสถานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘๐(๒)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
