พ.ศ. 2518 ศาลฎีกา
เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนต้องกันว่า จำเลยมิได้มีเจตนาครอบครองที่พิพาทเพื่อตนเองแต่อยู่ในที่ พิพาทโดย อาศัยสิทธิของโจทก์ จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ทางครอบครองปรปักษ์ ดังนั้น คดีของจำเลยจึงไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้ จำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาอย่างคนอนาถาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 303/2518นางเนาะ มีสุวรรณ กับพวกโจทก์นายสำราญ มะลิรัตน์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 155เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนต้องกันว่า จำเลยมิได้มีเจตนาครอบครองที่พิพาทเพื่อตนเองแต่อยู่ในที่ พิพาทโดย อาศัยสิทธิของโจทก์ จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ทางครอบครองปรปักษ์ ดังนั้น คดีของจำเลยจึงไม่มีเหตุผลสมควรที่จะฎีกาได้ จำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาอย่างคนอนาถาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 155
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
