คำฟ้องและคำให้การ
เดิมโจทก์ทำสัญญากู้เงินจากจำเลย 1,280 บาท แลให้นาทำต่างดอกเบี้ย แล้ว
จำเลยฟ้องเรียกเงินโจทก์ตามสัญญากู้รายนี้โจทก์ทำยอมใช้เงินให้จำเลยแล้วปรากฎตามคดีแดงที่ 185/2477 ต่อมาโจทก์กลับฟ้องจำเลยคดีนี้หาว่าตกลงจะซื้อนาโจทก์เป็นเงิน 2,880 บาทแต่จำเลยให้แล้ว 1280 บาท จึงเอาแบบสัญญากู้ทำแทนใบรับเงินค่านา แลให้โจทก์ลงลายมือชื่อไว้แลโจทก์อ้างว่าหนังสือสัญญากู้ที่กล่าวแล้วนั้นเป็นหนังสือรับเงินมัดจำ จึงขอให้จำเลยใช้เงิน 1,600 บาทที่ค้าง ศาลเดิมพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยไม่ได้ทำสัญญาจะซื้อนาจากโจทก์ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยฟ้องโจทก์เรียกเงินกู้ตามสำนวนคดีแดงที่ 185/2477 โจทก์ก็ยอมใช้เงินโดยมิได้โต้เถียงว่าไม่ใช่เงินกู้ แลคดีนั้นก็เสร็จเด็ดขาดไปแล้วโจทก์จะกลับว่าเป็นเงินมัดจำอีกนั้น รับฟังไม่ได้ แลเห็นว่าสัญญากู้มีข้อความแน่นอนโจทก์จะสืบว่าไม่ใช่สัญญากู้นั้น เป็นการสืบแก้ไขสัญญา โจทก์สืบไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
