คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าห้องเช่าของโจทก์อยู่ต่อเขตกับบ้านจำเลย มีรั้วลวดหนามกั้นเป็นเขต จำเลยจงใจจะให้บุคคลอื่นเสียหาย ได้ปล่อยกระแสไฟฟ้าที่สายลวดหนามโดยโจทก์ไม่ทราบ ผ้าของโจทก์ปลิวพลัดไปตกที่รั้วลวดหนาม เมื่อโจทก์เก็บผ้ากระแสไฟฟ้าไหลเข้าร่างกายโจทก์ ทำให้บาดเจ็บถึงสลบ ขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทน 5,000 บาทจำเลยให้การว่าเขตรั้วบ้านจำเลยเป็นรั้วไม้ รั้วลวดหนามอยู่ภายในรั้วไม้จำเลยต่อสายไฟฟ้าเดินผ่านลวดหนามเพื่อป้องกันทรัพย์สิน โจทก์ยื่นมือเข้ามาในบริเวณบ้านจำเลยเป็นความผิดของโจทก์เองศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีทุนทรัพย์ 5,000 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
จำเลยที่ 2 จึงฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 ทำเล้าเลี้ยงไก่หลังบ้าน และได้ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ที่รั้วลวดหนามเขตบ้านจำเลยที่ติดต่อกับห้องเช่าของโจทก์เพื่อกันขโมยลักไก่นอกรั้วลวดหนามด้านนอกของเสามีรั้วไม้ไผ่ด้วย วันเกิดเหตุเวลา 7.00 นาฬิกา โจทก์จะไปเก็บผ้าอ้อมซึ่งปลิวไปติดรั้วบ้านจำเลย แต่เผอิญมือโจทก์ไปถูกกับลวดหนามเข้า จึงถูกกระแสไฟฟ้าดูดเอาจนได้รับบาดเจ็บสภาพของรั้วไม้ไผ่ไม่แข็งแรงพอที่จะป้องกันไม่ให้ไปถูกเส้นลวดหนามได้ รั้วไม้ไผ่มีสภาพเก่าตัวไม้ไผ่ที่ติดกับคร่าวก็ขาดหายเป็นช่อง ๆ เกือบตลอด ศาลฎีกาจึงเห็นว่า แม้จำเลยจะปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ที่ลวดหนามซึ่งขึงอยู่ด้านในของเสารั้วภายในเขตบ้านจำเลยแต่รั้วไม้ไผ่ชำรุด
จำเลยที่ 2 ควรได้คาดคิดเห็นได้ว่า รั้วไม้ไผ่นั้นไม่อาจป้องกันอันตรายจากไฟฟ้าแก่เพื่อนบ้านติดต่อที่อาจมาทำธุระริมเขตแดน การที่โจทก์ถูกกระแสไฟฟ้าดูดเอา จึงเป็นเพราะความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 2ส่วนฎีกาที่ว่า จำเลยที่ 2 มีสิทธิที่จะทำได้เพราะภายในบริเวณบ้านของจำเลยนั้น เห็นว่าแม้จำเลยจะทำการภายในบริเวณบ้านแต่ถ้าทำด้วยประมาทเลินเล่อให้โจทก์เสียหายก็ต้องรับผิดพิพากษายืน
