คำฟ้องและคำให้การ
คดีที่โจทก์เป็นเอกชนยื่นฟ้องกรมเจ้าท่า ที่ ๑ อธิบดีกรมเจ้าท่า ที่ ๒ นาย ก. ในฐานะผู้อำนวยการสำนักงานเจ้าท่าภูมิภาค สาขาเกาะสมุย ที่ ๓ นาย ว. ในฐานะผู้อำนวยการสำนักงานเจ้าท่าภูมิภาคที่ ๔ ที่ ๔ จำเลย ว่า จำเลยที่ ๓ มีคำสั่งให้โจทก์รื้อถอนการถมดินและเขื่อนกันเซาะที่สร้างในที่ดินตาม น.ส. ๓ เลขที่ ๕๗ เนื่องจากโจทก์ถมดินสร้างเขื่อนกันเซาะรุกล้ำที่ดินสาธารณประโยชน์ เนื้อที่ ๗,๕๖๓ ตารางวา
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์โต้แย้งคำสั่ง จำเลยที่ ๔ มีคำสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่งว่าบางส่วนของที่ดินตาม น.ส. ๓ เลขที่ ๕๗ ที่ถูกน้ำกัดเซาะ เนื้อที่ประมาณ ๗,๕๖๓ ตารางวา เป็นที่ดินที่โจทก์มีสิทธิครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ กับให้จำเลยทั้งสี่ชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสี่ให้การว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินเพียง ๒ ไร่ ส่วนที่ถูกน้ำทะเลกัดเซาะเป็นที่ดินสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกัน คำสั่งชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยที่ ๑ เป็นหน่วยงานทางปกครอง จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง
พ.ศ. ๒๕๔๒ และโจทก์ตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการขอให้เพิกถอนคำสั่งให้โจทก์รื้อถอนการถมดินและเขื่อนกันเซาะของจำเลยที่ ๓ และเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยที่ ๔ ซึ่งเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองก็ตาม แต่เหตุแห่งการขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว โจทก์อ้างว่า โจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท โดยขอให้ศาลพิพากษาว่าส่วนที่ถูกน้ำกัดเซาะ เนื้อที่ประมาณ ๗,๕๖๓ ตารางวา เป็นที่ดินที่โจทก์มีสิทธิครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย จึงมีประเด็นต้องวินิจฉัยว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของโจทก์หรือเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ที่อยู่ในความครอบครองดูแลของจำเลยที่ ๑ ดังนั้น เมื่อพิจารณาความ มุ่งหมายของโจทก์ในการใช้สิทธิทางศาลก็เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของโจทก์
กรณีจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิในที่ดิน แม้โจทก์จะตั้งรูปเรื่องในการฟ้องคดีโดยมีคำขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ก็เป็นเพียงผลของการวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินของโจทก์หรือที่สาธารณประโยชน์ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()
