คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่า โจทก์เป็นเจ้าของนาพิพาท ได้ให้นายผ่อนเช่าทำ จำเลยได้บุกรุกเข้าทำในนาพิพาทรายนี้ ศาลชั้นต้นกับศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้ลเมิดพิพากษาห้ามมิให้เข้าเกี่ยวข้องกับนาพิพาท และให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกาว่า โจทก์ให้นายผ่อนเช่านาพิพาทไปแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายแทนนายผ่อน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท้จจริงฟังว่า จำเลยบุกรุกที่ของโจทก์เป็นการลเมิด จำเลยก็ต้องใช้ค่าเสียหาย ศาลล่างทั้งสองก็ได้วินิจฉัยฉะเพาะค่าเสียหายของโจทก์ โดยถือเอาจำนวนข้าวที่จำเลยทำได้ไปเป็นจำนวนค่าเสียหาย ไม่ได้วินิจฉัยถึงค่าเสียหายของนายผ่อน
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย
