คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าตอบแทนในการขายสินค้าเป็นเงิน 110,281 บาท แก่โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้ง ขอให้ยกฟ้องและบังคับให้โจทก์ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 35,000,000 บาท แก่จำเลยศาลแรงงานกลางมีคำสั่งรับคำให้การของจำเลยแต่ไม่รับฟ้องแย้งของจำเลยและเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องสืบพยาน ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ให้การโต้แย้งหรือปฏิเสธข้ออ้างตามคำฟ้องของโจทก์ถือว่าจำเลยยอมรับ ฟังได้ว่าจำเลยค้างจ่ายค่าตอบแทนในการขายสินค้าตามฟ้องพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าตอบแทนในการขายสินค้าเป็นเงิน 110,281 บาท แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะที่ศาลแรงงานกลางสั่งให้รับไว้พิจารณาประการเดียวว่าฟ้องแย้งของจำเลยเกี่ยวกับฟ้องเดิมหรือไม่ เห็นว่า
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างมีข้อตกลงว่าจำเลยจะจ่ายค่าตอบแทนในการขายสินค้าให้แก่โจทก์ในอัตราร้อยละห้าของยอดเงินที่ขายได้และเรียกเก็บจากลูกค้าได้แล้ว ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม 2542 โจทก์ขายสินค้าให้จำเลยได้รวมเป็นเงิน 2,223,382 บาท มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนในการขายสินค้า 110,281 บาท แต่จำเลยไม่จ่ายให้โจทก์ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าตอบแทนในการขายสินค้าจำนวนดังกล่าวแก่โจทก์ อันเป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาจ้าง
จำเลยฟ้องแย้งว่าระหว่างโจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างจำเลย โจทก์ได้ลักเอาข้อมูลลับและเอกสารลับเกี่ยวกับบัญชีรายชื่อลูกค้า ใบเสนอราคารายละเอียดสินค้าพร้อมราคาต้นทุนและราคาขายของจำเลยไปให้บุคคลอื่นเพื่อแย่งลูกค้าของจำเลย ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ใช้ค่าเสียหาย 35,000,000 บาท แก่จำเลย อันเป็นการฟ้องให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายในมูลละเมิด ซึ่งไม่ปรากฏว่าเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ในการขายสินค้าของโจทก์แต่อย่างใดฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งของจำเลยชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
