คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามกฎหมายอาญา มาตรา 241, 268, 270, 275, 63 กฎหมายอาญาแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2474 มาตรา 3, 6 และเพิ่มโทษกักกันจำเลยตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 241, 275 ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ. 2474 มาตรา 3, 6 รวมจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 2 ปี และปรับนางกุหลาบหรือเต๊าะจำเลย 300 บาทด้วย ลดรับสารภาพตามมาตรา 59 กึ่ง คงจำคุกคนละ 1 ปี และปรับจำเลยที่ 2 150 บาท นายถวิลเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว 4 ครั้ง เมื่อพ้นโทษคดีนี้แล้วให้ส่งตัวนายถวิลจำเลยไปกักกันอีก 3 ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายพ.ศ. 2479 มาตรา 8, 9 ส่วนนางกุหลาบหรือเต๊าะจำเลยเห็นสมควรให้รอการลงโทษจำคุกไว้ภายใน 3 ปีตามกฎหมายอาญา มาตรา 41, 42 ซึ่ง
แก้ไขเพิ่มเติมคงปรับสถานเดียว ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา 18นายถวิลอุทธรณ์ขอให้ยกโทษกักกันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายถวิลจำเลยฎีกา ศาลฎีการับเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วฎีกาข้อ 4. ก จำเลยอ้างว่าโทษที่จำเลยได้รับมา 4 ครั้งตามคำพิพากษานั้นโทษครั้งหลังที่สุดพ้นมา 9 ปี 6 เดือนแล้ว ขาดอายุความตามกฎหมายอาญา มาตรา 78 แล้วโจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษกักกันจำเลยไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าอายุความตามกฎหมายอาญา มาตรา 78 เป็นเรื่องกำหนดเวลาที่จะฟ้องความ แต่การกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายเป็นโทษอาญาสถานหนึ่งซึ่งศาลจะพึงลงโทษแก่ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายเพิ่มขึ้นอีกโสดหนึ่งต่างหากจากโทษอาญาอันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายจะต้องรับ สำหรับเหตุร้ายที่กระทำไปคือศาลพิพากษาลงอาญาแก่ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายตามกฎหมายที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้นเสียชั้นหนึ่งก่อนแล้วจึงพิพากษาให้เพิ่มโทษกักกันขึ้นอีกโสดหนึ่งหาใช่เรื่องฟ้องความซึ่งมีกำหนดเวลาที่จะฟ้องตามกฎหมายอาญา มาตรา 78 ที่อ้างมานี้ไม่ ฎีกานายถวิลจำเลยไม่มีเหตุจะแก้ไขคำพิพากษาศาลล่างเป็นอย่างอื่น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
