คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันชกต่อยนายวิรัช เกษศรัทธาผู้เสียหายเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย แล้วจำเลยกับพวกได้ร่วมกันบุกรุกเข้าไปในบ้านผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควรและเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์โดยปกติสุข ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91, 295, 362, 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391, 364, 365 ให้ลงโทษบทหนักที่สุด ตามมาตรา 364, 365จำคุก 3 ปี
จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุม และทางนำสืบจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ส่วนที่จำเลยฎีกาว่า บ้านที่เกิดเหตุเป็นของนายแต้มไม่ใช่เป็นบ้านของผู้เสียหายนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายแต้มพ่อตาผู้เสียหายได้มอบให้ผู้เสียหายกับภริยาเป็นผู้ดูแลร้านอาหารที่เกิดเหตุ โดยผู้เสียหายพักอาศัยอยู่ที่ร้านดังกล่าวด้วย ผู้เสียหายจึงมีสิทธิครอบครองบ้านดังกล่าวและเป็นผู้เสียหายตามกฎหมาย มีสิทธิดำเนินคดีฐานบุกรุกแก่จำเลยได้ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
