คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 สั่งจ่ายเช็คจำนวนเงิน 150,000 บาท มีจำเลยที่ 3ลงลายมือชื่อสลักหลัง แล้วจำเลยที่ 1 นำเช็คดังกล่าวมาขายลดให้แก่โจทก์ โดยมีจำเลยที่ 2 ทำสัญญาค้ำประกันหนี้สินที่จำเลยที่ 1 เป็นหนี้โจทก์ ในวงเงิน 150,000บาท เมื่อเช็คถึงกำหนด ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์ให้จำเลยทั้งสามชำระหนี้แต่จำเลยทั้งสามเพิกเฉย ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินตามเช็คพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยที่ 2 ลงลายมือชื่อในแบบพิมพ์สัญญาค้ำประกันเปล่า ๆ ให้ไว้แก่โจทก์ โจทก์ไปกรอกข้อความตามใจชอบ จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3 ให้การว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม
โจทก์ผ่อนเวลาให้แก่จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 3 มิได้ตกลงยินยอมด้วย การที่จำเลยที่ 2 เข้าทำสัญญาค้ำประกันจึงเป็นการเปลี่ยนตัวผู้ค้ำประกัน เข้าลักษณะการแปลงหนี้ใหม่ จำเลยที่ 3จึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยที่ 2 และผู้รับมอบฉันทะจากทนายจำเลยที่ 3 มาศาล ส่วนโจทก์และจำเลยที่ 1 ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์และจำเลยที่ 1 ขาดนัดพิจารณาแล้วสอบถามจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 แถลงว่าขอให้ยกฟ้องโจทก์ เพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีจากสารบบความ โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งจำหน่ายคดีแล้วดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป และยื่นคำร้องอีกฉบับหนึ่งขอให้ศาลมีคำสั่งให้พิจารณาคดีใหม่
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องทั้งสองฉบับโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งให้จำหน่ายคดีแล้วให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 วรรคสองจำเลยที่ 2 ฎีกาขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 3 ฎีกาขอให้จำหน่ายคดีตามคำสั่งศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลกำหนดให้โจทก์มีหน้าที่นำสืบก่อนและโจทก์ทราบกำหนดวันนัดสืบพยานโดยชอบแล้ว การที่โจทก์ไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานของโจทก์ครั้งแรกโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้ศาลทราบถือได้ว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ปกติศาลย่อมมีคำสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ แต่เนื่องจากเมื่อศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา แล้วสอบถามจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 แถลงขอให้ศาลยกฟ้องโจทก์ การแถลงดังกล่าวย่อมมีความหมายในทางที่จำเลยที่ 2 ประสงค์ให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 วรรคสองส่วนการที่จะต้องดำเนินกระบวนพิจารณาเพียงใดก็ย่อมเป็นเรื่องที่อยู่ในความวินิจฉัยของศาล
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ แล้วให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 วรรคสองชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
