คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2519 (เลขอ้างอิง 63045)

ย่อหลักกฎหมาย

ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยพยานหลักฐานนอกสำนวนหรือไม่นั้น เมื่อปรากฏว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยโดยไม่มีหลักฐานในสำนวนฎีกาของโจทก์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนปัญหาว่า จำเลยจะเป็นผู้มีส่วนได้เสียหรือไม่นั้น เป็นปัญหาที่จะต้องฟังจากหลักฐานในสำนวนซึ่งเป็นข้อเท็จจริง เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220