คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันพยายามทำสตางค์อันละ ๑๐ สตางค์ปลอม แต่เจ้าพนักงานค้นจับจำเลยได้เสียก่อนพร้อมด้วยโลหะรูปกลม ๓๔๐๐ อัน ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าโลหะของกลาง ๓๔๐๐ อันที่จับได้นี้จำเลยสมคบกันมีหรือทำขึ้นเพื่อเจตนาจะทำสตางค์ปลอม จึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนดคนละ ๓ ปี ๔ เดือน ตาม ม.๒๐๓-๒๐๘-๖๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญหากฎหมายว่าเพียงแต่จำเลยมีโลหะของกลางไว้ในครอบครอง จำเลยยังไม่ควรมีผิดฐานพยายามปลอมเงินตรา
ศาลฎีกาเห็นว่าถ้าข้อเท็จจริงยุตติแต่เพียงว่าโลหะที่จับมานั้นอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ จะควรมีผิดหรือไม่ คดีก็เป็นปัญหากฎหมาย แต่คดีนี้ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้มีโลหะของกลางนี้ขึ้นโดยเจตนาจะปลอมอันแท้จริงของรัฐบาล จึงไม่เกิดปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้ว่าโลหะของกลางอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ จะมีความผิดหรือไม่ ส่วนข้อ ที่จำเลยมีโลหะไว้โดยเจตนาจะทำสตางค์ปลอมหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒
