คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำฟ้องเท็จยื่นต่อศาลกล่าวหาโจทก์ซึ่งข้อความที่จำเลยกล่าวหาานี้เป็นความเท็จและจำเลยรู้อยู่แล้ว
จำเลยให้การว่าฟ้องของจำเลยที่กล่าวหาโจทก์ในเรื่องก่อนศาลวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องด้วยประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ ให้ยกฟ้อง เช่นนี้เท่ากับฟ้องของจำเลยยังไม่ได้เกิดขึ้น โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยยกเหตุผลขึ้นวินิจฉัยข้อต่อสู้ของจำเลย โจทก์ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องของจำเลยได้เนื้อความชัดเจนว่า จำเลยได้ฟ้องกล่าวโทษโจทก์ว่ากระไรบ้างเป็นฟ้องที่ต้องด้วยลักษณอันจะเป็นความผิดฐานฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๘ ได้ จึง พิพากษายกคำ พิพากษาศาลชั้นต้นให้ย้อนสำนวนไปพิจารณาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อความที่จำเลยกล่าวหาโจทก์ในคดีก่อนไม่มีลักษณเป็นคำฟ้องกล่าวโทษโดยไม่ได้ระบุข้อความอันเป็นองค์แห่งความผิดให้ครบถ้วนดังบัญญัติไว้ในประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘(๕) การกระทำของจำเลยก็ไม่ต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๘ อันเป็นความผิดฐานฟ้องเท็จ จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และยกฟ้องโจทก์
