คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1721/2528พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดกบินทร์บุรีโจทก์นายบี สมตนจำเลยนายมี สมตน จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีและปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219มีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และบางอย่างก็เป็นปัญหาข้อเท็จจริง แต่ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 โปรดรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 211)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ. 2497 มาตรา 1,9,108,108 ทวิ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 96 ลงวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2515 ข้อ 11 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 เป็นกรณีต่างกรรมต่างวาระกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานบุกรุกเข้าไปยึดถือครอบครองที่สาธารณประโยชน์
จำคุก 6 เดือน ปรับ 4,000 บาทฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน เป็นกรณีกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 1 เดือนปรับ 1,000 บาท รวมจำคุก 7 เดือน ปรับ 5,000 บาท จำเลยไม่เคยกระทำผิดมาก่อน จึงให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามกฎหมายให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินพิพาทภายในเวลา 3 เดือน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาเป็นต้นไปจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 210)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 211)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก 7 เดือน และปรับ5,000 บาท รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินพิพาทภายในเวลา 3 เดือนนับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ที่จำเลยฎีกาล้วนแต่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลย ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
