คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยเอาใบไม้เบื่อเมาปนในไข่ทอดให้เจ้าทุกข์กิน ๆ แล้วมีอาการวิงเวียนคลื่นไส้ สำหรับเด็กาย บ. ไม่ได้สติเป็นบ้าอยู่ ๑๕ ชั่วโมงจึงหาย
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยผิดตามฟ้อง ให้จำคุก ๔ เดือนโดยลดกึ่งหนึ่งแล้ว
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ยังไม่นับว่าถึงบาดเจ็บทุพพลภาพหรือวิกลจริตตามมาตรา ๒๕๔ หากจะผิดตามมาตรา ๑๘๘ แต่โจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลย จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๓ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นวา เป็นการที่จำเลยมีเจตนาทำร้ายต่อเจ้าทุกข์โดยตรง และเจ้าทุกข์ได้รับผลการกระทำของจำเลยดังกล่าว นับว่าถึงวิกลจริตตามมาตรา ๒๕๔
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น
