คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพูดดูหมิ่นและหมิ่นประมาทใส่ความนายนิกร สัตยบัณฑิต ปลัดอำเภอซึ่งเซ็นพนักงานสอบสวนและสืบสวนคดีอาญา ขณะปฏิบัติการตามหน้าที่ต่อหน้าบุคคลอื่นอีกหลายคนว่า "เมื่อไม่ให้เงินก็ไม่ให้ดูหนังโค จะเป็นอย่างไรก็เอากัน" และจำเลยเอามือชี้หน้านายนิกร ฯ พร้อมกับพูดว่า "ปลัดนิกรนี้เป็นบ้าหรืออย่างไร มาขัดขวางกลั่นแกล้งจำเลย ทำงานไปโดยเลือกที่รักมักที่ชัง ไม่ให้ความเป็นธรรม พยายามกลั่นแกล้งจำเลยคนเดียว พยามยามกลั่นแกล้งจำเลยมาหลายครั้งแล้ว" การกระทำของจำเลยดังกล่าวน่าจะทำให้นายนิกร ฯ เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง นายนิกร สัตยบัณฑิต ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้พูดต่อว่านายนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่ว่า "คุณปลัดไปค้นผม ๒ ครั้ง ๓ ครั้ง ส่ำ(แปลเป็นภาษากลางว่า เท่ากับหรือเหมือนกลั่นแกล้งผม ไม่ให้ความยุติธรรม" เป็นเชิงน้อยใจ ไม่ได้เจาะจงว่านายนิกรปฏิบัติหน้าที่กลั่นแกล้งไม่เป็นธรรม จำเลยมีความชอบธรรมที่จะกล่าวต่อว่าเพื่อป้องกันส่วนได้เสียหรือความเสียหายของตนได้ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยชี้หน้านายนิกรและพูดว่า "ปลัดจะบ้าหรืออย่างไร ทำอะไรก็กลั่นแกล้ง ไม่ให้ความเป็นธรรม" เป็นการดูหมิ่นผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติการตามหน้าที่ ไม่มีเหตุที่จำเลยจะป้องส่วนได้เสียเพื่อความชอบธรรมอันจะยกเป็นข้ออ้างต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานได้ พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๖ ให้ปรับ ๖๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับ จัดการตามมาตรา ๒๙, ๓๐
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีาเห็นว่า ข้อความที่จำเลยกับนายนิกรโต้เถียงกันยืดยามมาก แม้พยานจะให้การไม่ตรงคำกันทุกคำก็ตาม แต่ใจความฟังได้ว่า จำเลยแสดงกิริยาและพูดว่านายนิกรดังโจทก์นำสืบ เป็นการดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งการกระทำการตามหน้าที่ ไม่ใช่กล่าวในลักษณะต่อว่าด้วยความสุจริตที่จะยกขึ้นอ้างให้พ้นผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
