คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญาขายข้าวเปลือก 180 ถังราคา 1,800 บาทให้โจทก์โดยรับเงิน 1,800 บาทไปแล้ว และจะส่งข้าวเปลือกให้โจทก์ในวันสิ้นเดือนเมษายน 2499 ครั้นถึงกำหนดจำเลยไม่ส่งข้าวเปลือกให้เป็นการผิดสัญญา ทำให้โจทก์ขาดผลกำไรไป 1,440 บาท จึงขอให้จำเลยส่งข้าวเปลือก ถ้าส่งไม่ได้ก็ให้ใช้เงินพร้อมทั้งดอกเบี้ยรวม 3,321 บาท และดอกเบี้ยต่อ ๆ ไปด้วยจำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ทำสัญญาขายข้าวเปลือกให้โจทก์เป็นแต่จำเลยที่ 2 เคยยืมข้าวเปลือกโจทก์ 90 ถัง แต่ก็ใช้คืนให้โจทก์แล้วศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์วันที่ 7 ธ.ค. 99
จำเลยยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีพยานวันที่ 4 ธ.ค. 99 อ้างว่าญาติจำเลยพึ่งมาติดต่อบอกชื่อพยานในวันที่ 3 เดือนนั้น ทนายจึงทำบัญชีพยานยื่นในวันที่ 3 ไม่ทันศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้จำเลยยื่นบัญชีพยานได้ อาศัยอำนาจตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87(2) โจทก์ยื่นคำคัดค้านไว้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยยื่นบัญชีระบุพยานได้ อันผิดวิธีพิจารณาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนและในข้อที่จำเลยยื่นบัญชีพยานก่อนหน้าศาลนัดสืบพยานเพียง 2 วันนั้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีเหตุผลที่ยื่นไม่ทันและก็ยื่นช้าไปเพียงวันเดียว ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้ยื่นได้เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ชอบแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อ 3 ข.(1) ที่ว่าศาลชั้นต้นสั่งรับบัญชีพยานของจำเลยที่ยื่นก่อนหน้าวันสืบพยานเพียง 2 วันนั้นผิดกระบวนพิจารณาคดีจึงมีปัญหาที่ศาลฎีกาจะพึงวินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับบัญชีพยานจำเลยซึ่งยื่นก่อนหน้าวันศาลนัดสืบพยานเพียง 2 วัน จะเป็นการผิดกระบวนพิจารณาหรือไม่ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยยื่นช้าไปเพียงวันเดียวและมีเหตุอ้างพอสมควรไม่ใช่เป็นการจงใจฝ่าฝืนระเบียบ และไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบในทางคดีอย่างไร เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมที่ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้ยื่นได้นั้นไม่ผิดกระบวนพิจารณาพิพากษายืน
