คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ขายน้ำสุราของรัฐบาล บังอาจเปลี่ยนแปลงน้ำสุราของรัฐบาลซึ่งอยู่ในความครอบครองของจำเลยและบังอาจทำเอง หรือจ้างวานให้ผู้อื่นหรือสมคบกับพวกปลอมดวงตราของกรมสรรพสามิตต์และใช้ดวงตรานั้นประทับครั่งที่ปากขวดสุราของรัฐบาลที่อยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยเจตนาหลอกลวงผู้อื่น ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ มาตรา ๙ กฎหมายอาญามาตรา ๒๑๑,๒๑๓,๗๑,๖๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาฟังว่าร้านจำหน่ายสุราที่จำเลยอยู่เป็นของนายจิ้นเกียหรือเจนกิจ ผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งร้านจำหน่ายสุรา จำเลยเป็นเพียงลูกจ้าง ฉะนั้นน้ำสุราจึงไม่ใช่ของจำเลย แม้จำเลยจะได้รับมอบฉันทะให้เป็นผู้ดูแลซื้อขายแทนจำเลยก็ยังไม่มีผิด เพราะผู้ที่จะมีความผิดฐานนี้ ก็ต้องเป็นผู้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโดยตรง ส่วนเรื่องดวงตราปลอมและใช้ดวงตราปลอมประทับครั่งปากขวดสุรารัฐบาล โจทก์สืบไม่พอฟังลงโทษได้ พิพากษาให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยหาใช่ผู้ค้าขายน้ำสุราตามมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ ไม่ ข้อหาเรื่องปลอมดวงตรา ฯลฯ ก็ไม่พอฟังดังศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา จึงพิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคำว่า"ผู้ค้าขายน้ำสุรา" หาได้มีบทวิเคราะห์ศัพท์ไว้ในกฎหมายโดยเฉพาะไม่ จึงต้องตีความหมายตามความหมายธรรมดาแห่งถ้อยคำ และให้ต้องกับความประสงค์ของกฎหมายที่บัญญัติไว้ ณ ที่นั้น เห็นว่าคำว่า "ผู้ค้าขายน้ำสุรา" ตามความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ หมายถึงผู้ที่ควบคุมดูและหรือครอบครองน้ำสุรา และได้ทำการค้าขายน้ำสุรานั้น จำเลยนี้มิใช่เป็นเพียงลูกจ้างนายจิ้นเกีย หรือเป็นเพียงผู้ขายเท่านั้น หากเป็นผู้พิทักษ์ควบคุมดูแลครอบครองน้ำสุรา และเป็นผู้ได้รับมอบฉันทะตามทางราชการให้ทำการค้าขายน้ำสุราแทนนายจิ้นเกียด้วย จำเลยมีหน้าที่ทำกายอย่างผู้ค้าชายน้ำสุราตามกฎหมายโดยบริบูรณ์ จึงต้องเรียกว่าเป็นผู้ค้าขายน้ำสุราตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน โดยเป็นตัวผู้ค้าที่แท้จริงเมื่อจำเลยเป็นผู้ค้าขายน้ำสุรา และมีน้ำสุราเปลี่ยนแปลงไว้ในพิทักษ์ควบคุมดูแลครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาตให้กระทำการเปลี่ยนแปลงหรือกระทำการเปลี่ยนแปลงหรือรู้เห็นด้วยก็ดี ก็มีความผิดตามข้อบัญญัติของมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม
