คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๔ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งใน สามคงจำคุก ๓ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำให้การของจำเลยชั้นสอบสวน ที่โจทก์อ้างและส่งศาลโจทก์มิได้ส่งในวันที่ศาล พิจารณาต่อหน้าจำเลย ไม่ถูกต้องตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๔๐.
ศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารคำใ้การชั้นสอบสวนของจำเลยนี้ โจทก์ส่งในขณะสืบนายรังสรรค์นายอำเภอ ซึ่งเป็นพยานประ เด็นซึ่งฝ่ายจำเลยไม่ติดใจตามประเด็นไปเอง และเมื่อประเด็นตก ศาลก็ให้จำเลยมาฟังประเด็นแล้ว จึงถือว่าจำเลยได้ รับทราบคำพยานและหลักฐานตามประเด็นนั้นดีจะอ้างว่า ไม่ได้ส่งต่อหน้าจำเลย ๆ ไม่ทราบ เป็นการไม่ชอบ ย่อมฟังไม่ ขึ้น ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
