คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๖ พ.ค.๙๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยสมคบกันลักทรัพย์ของนายก้านไป ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสามปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษนายสง นายสุดใจ จำเลย แต่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้นายสงจำเลยไม่ได้ จึงให้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวนายสงจำเลย คงคำพิพากษาคดีเฉพาะนายสุดใจจำเลย
ศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกนายสุดใจตาม ม.๒๙๕ มีกำหนด ๓ ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ ให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ ๒ ปี ฯลฯ นายสุดใจจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องวิธีนับวันเวลาตามสุริยคดี คือนับต่อจาก ๒๔.๐๐ น.เป็นเวลากลางคืนก่อนเที่ยงไปจนถึง ๖.๐๐ น. แต่พยานโจทก์ให้การตามวิธีนับทางจันทรคติสิ้นสุดลงในเวลาย่ำรุ่ง คดีนี้เหตุเกิดเมื่อคืนวันที่ ๕ พ.ค.๙๗ ล่วงเลยเวลา ๒ ยามไปแล้ว จึงตรงกับวันที่ ๖ พ.ค.๙๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาจึงไม่ต่างกับข้อเท็จจริงในฟ้องตามความเห็นของศาลอุทธรณ์ และเห็นว่าพยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด เมื่อถ้อยคำพยานโจทก์ ฟังไม่ได้แล้วลำพังแต่เพียงคำรับสารภาพของจำเลยอย่างเดียวก็ยังไม่พอที่จะฟังลงโทษจำเลยได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
