คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด จำนวน ๓ ฉบับ สั่งจ่ายเงินฉบับละ ๒๐,๐๐๐ บาท นำมาแลกเงินสดไปจากโจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนด ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยให้เหตุผลว่าบัญชีปิดแล้ว จำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกกระทงละ ๒ เดือน รวมจำคุก ๖ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกู้เงินโจทก์และได้ออกเช็คพิพาทจำนวน ๓ ฉบับ ชำระค่าดอกเบี้ยแก่โจทก์และดอกเบี้ยดังกล่าวเป็นดอกเบี้ยที่โจทก์เรียกร้องเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ อันเป็นความผิดต่อพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พ.ศ.๒๔๗๕ มาตรา ๓ แล้ววินิจฉัยว่า โจทก์จะใช้สิทธิเรียกร้องบังคับให้จำเลยใช้เงินตามเช็คไม่ได้ การที่จำเลยออกเช็คดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
