Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2530 (เลขอ้างอิง 60661)

พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ทั้งหมดเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาที่ว่าศาลชั้นต้นนำเอาข้อเท็จจริงในทางแพ่งมารับฟังประกอบในการพิจารณาทางอาญาเป็นการไม่ชอบและฎีกาที่ว่า การกระทำของจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางนำสืบของโจทก์จำเลยรับฟังได้ว่า จำเลยได้บังคับขู่เข็ญโจทก์จริง แต่ศาลล่างทั้งสองศาลเห็นว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันทรัพย์สินหรือกระทำไปโดยสุจริตจึงเป็นปัญหาว่าการกระทำของจำเลยตามทางนำสืบเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 หรือไม่ อันเป็นการนำข้อเท็จจริงมาปรับกับข้อกฎหมาย ฎีกาของโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 78) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 309 วรรค 2,391, และ 90 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องไว้พิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 76) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 78) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด เป็นการยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงคดีต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาโจทก์ ข้อ 2.1และข้อ 2.3 ที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าวส่วนฎีกาข้อ 2.2 ที่ว่า ศาลชั้นต้นนำคำพิพากษาในคดีแพ่งมาวินิจฉัยในคดีอาญาและศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยในประเด็นนี้ เป็นการไม่ชอบนั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นเพียงแต่ฟังว่าที่พิพาทในคดีแพ่งและคดีนี้เป็นที่แปลงเดียวกันเท่านั้นแต่เหตุที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องก็เพราะพยานโจทก์ในสำนวนฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด แม้ข้อฎีกาดังกล่าวจะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ก็ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่อาจเป็นผลให้คำพิพากษาศาลล่างทั้งสองเปลี่ยนแปลงไป ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาโจทก์ข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 154/2530นายประสิทธิ์ พนาศิลป์โจทก์นายพันธ์ ศิลาโชติจำเลยนายประสิทธิ์ พนาศิลป์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 220ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ทั้งหมดเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาที่ว่าศาลชั้นต้นนำเอาข้อเท็จจริงในทางแพ่งมารับฟังประกอบในการพิจารณาทางอาญาเป็นการไม่ชอบและฎีกาที่ว่า การกระทำของจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางนำสืบของโจทก์จำเลยรับฟังได้ว่า จำเลยได้บังคับขู่เข็ญโจทก์จริง แต่ศาลล่างทั้งสองศาลเห็นว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันทรัพย์สินหรือกระทำไปโดยสุจริตจึงเป็นปัญหาว่าการกระทำของจำเลยตามทางนำสืบเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 หรือไม่ อันเป็นการนำข้อเท็จจริงมาปรับกับข้อกฎหมาย

ฎีกาของโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 78) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 309 วรรค 2,391, และ 90 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องไว้พิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 76) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 78) คำสั่ง

พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด เป็นการยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงคดีต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาโจทก์ ข้อ 2.1และข้อ 2.3 ที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าวส่วนฎีกาข้อ 2.2 ที่ว่า ศาลชั้นต้นนำคำพิพากษาในคดีแพ่งมาวินิจฉัยในคดีอาญาและศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยในประเด็นนี้ เป็นการไม่ชอบนั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นเพียงแต่ฟังว่าที่พิพาทในคดีแพ่งและคดีนี้เป็นที่แปลงเดียวกันเท่านั้นแต่เหตุที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องก็เพราะพยานโจทก์ในสำนวนฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด แม้ข้อฎีกาดังกล่าวจะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ก็ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่อาจเป็นผลให้คำพิพากษาศาลล่างทั้งสองเปลี่ยนแปลงไป ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาโจทก์ข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
เสรี แสงศิลป์ · สุชาติ จิวะชาติ · อำนวย เปล่งวิทยา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้