Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2529 (เลขอ้างอิง 60300)

พ.ศ. 2529 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฯลฯโจทก์ฎีกาเกี่ยวกับการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเข้าองค์ประกอบความผิดหรือไม่ และการที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้กระทำความผิดและขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ฯ ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษนั้น ไม่ต้องห้ามฎีกาทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย โปรดกลับคำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งเจ็ดตามพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจเงินทุน ธุรกิจหลักทรัพย์และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์พ.ศ. 2522 มาตรา 46 มาตรา 70 พระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 มาตรา 21 และมาตรา 42 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,352,353,354 และมาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูลตามฟ้องจึงให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา โจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 6 และที่ 7ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า เฉพาะข้อหาความผิดฐานฉ้อโกงและยักยอกตามมาตรา 341,352,353 นั้น มีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 6,000 บาท ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193 ทวิ ส่วนมาตรา 354 นั้น แม้โจทก์ขอมาท้ายฟ้องด้วยแต่ก็มิได้บรรยายให้เข้าองค์ประกอบความผิด จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ตามมาตรานี้ คงรับอุทธรณ์โจทก์เฉพาะความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ฯ พ.ศ. 2517 มาตรา 42 และตามพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจเงินทุน พ.ศ. 2522 มาตรา 46,70 เฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เท่านั้น นอกนั้นไม่รับเป็นอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นให้รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,352,353 และ 354 ด้วย ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354 นั้น โจทก์ไม่บรรยายในคำฟ้อง แม้โจทก์จะกล่าวอ้างในอุทธรณ์ก็เป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ในความผิดฐานนี้ ชอบแล้ว ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341,352,353 เป็นกรรมเดียวกับความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 มาตรา 21,42 ซึ่งไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ ในข้อเท็จจริงจึงให้รับอุทธรณ์โจทก์ในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา341,352,353 ไว้พิจารณาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ดังกล่าว(อันดับ 166)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 168)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของโจทก์โต้เถียงข้อเท็จจริงจากการรับฟังพยานของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 แม้จะเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษก็หาได้รับการยกเว้นให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จึงชอบแล้วให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1191/2529นายธีรไชย ธำรงลักษณ์โจทก์บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์สินอุตสาหกรรม จำกัด กับพวกจำเลยนายธีรไชย ธำรงลักษณ์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฯลฯโจทก์ฎีกาเกี่ยวกับการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเข้าองค์ประกอบความผิดหรือไม่ และการที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้กระทำความผิดและขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ฯ ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษนั้น ไม่ต้องห้ามฎีกาทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย โปรดกลับคำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งเจ็ดตามพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจเงินทุน

ธุรกิจหลักทรัพย์และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์พ.ศ. 2522 มาตรา 46 มาตรา 70 พระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 มาตรา 21 และมาตรา 42 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,352,353,354 และมาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูลตามฟ้องจึงให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา โจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 6 และที่ 7ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า เฉพาะข้อหาความผิดฐานฉ้อโกงและยักยอกตามมาตรา 341,352,353 นั้น มีอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 6,000 บาท ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193 ทวิ ส่วนมาตรา 354 นั้น

แม้โจทก์ขอมาท้ายฟ้องด้วยแต่ก็มิได้บรรยายให้เข้าองค์ประกอบความผิด จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ตามมาตรานี้ คงรับอุทธรณ์โจทก์เฉพาะความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์ฯ พ.ศ. 2517 มาตรา 42 และตามพระราชบัญญัติประกอบธุรกิจเงินทุน พ.ศ. 2522 มาตรา 46,70 เฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เท่านั้น นอกนั้นไม่รับเป็นอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นให้รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,352,353 และ 354 ด้วย ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354 นั้น โจทก์ไม่บรรยายในคำฟ้อง แม้โจทก์จะกล่าวอ้างในอุทธรณ์ก็เป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ในความผิดฐานนี้

ชอบแล้ว ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341,352,353 เป็นกรรมเดียวกับความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 มาตรา 21,42 ซึ่งไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ ในข้อเท็จจริงจึงให้รับอุทธรณ์โจทก์ในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา341,352,353 ไว้พิจารณาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ดังกล่าว(อันดับ 166)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 168)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของโจทก์โต้เถียงข้อเท็จจริงจากการรับฟังพยานของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 แม้จะเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษก็หาได้รับการยกเว้นให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จึงชอบแล้วให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สมประสงค์ พานิชอัตรา · ยนต์ พิรวินิจ · สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้