คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1023/2529บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ไทยรุ่งเรืองทรัสท์ จำกัดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด มเหสักข์ภัตตาคาร กับพวกจำเลยนายวิศิษฐ์ จิวะเจริญ จำเลย ที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยทุเลาการบังคับ จำเลยจึงฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ ไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยที่ 2 เห็นว่า คำฎีกาของจำเลยมิได้คัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าควรหรือมิควร หากแต่ว่าการที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ไม่มีเหตุสมควรนั้น มิได้ให้เหตุผลประกอบคำวินิจฉัยเป็นการไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 141(4) คำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ผูกพันจำเลย โปรดพิพากษายกคำสั่งของศาลแพ่ง และพิพากษาใหม่ตามรูปคดีหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 8)
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน16,000,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละยี่สิบเอ็ดต่อปีของต้นเงินจำนวนนี้ นับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการใช้เงินเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ หากไม่ชำระให้ยึดทรัพย์จำนองตามฟ้องของจำเลยที่ 2 ขายทอดตลาดชำระหนี้ และถ้าไม่พอชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยขายทอดตลาดชำระหนี้จนครบจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว ให้ศาลชั้นต้นตีราคาทรัพย์สินที่จำนอง ถ้าไม่พอชำระต้นเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมีกำหนด 3 ปี ก็ให้จำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันมาให้ครบภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้องคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับอีกครั้งหนึ่ง ขอเอาทรัพย์จำนองเป็นประกันหนี้ต่อไปโดยจำเลยไม่ต้องวางหลักทรัพย์ใหม่ศาลอุทธรณ์สั่งว่า
พิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุสมควร ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับอีก ให้ยกคำร้องจำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 4)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าการขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 นั้น กฎหมายกำหนดวิธีการเป็นพิเศษให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นขั้น ๆ ไป จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์ฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ สำหรับคดีนี้อยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ การวินิจฉัยชี้ขาดคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีจึงเป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ศาลฎีกาไม่มีอำนาจแก้ไขเปลี่ยนแปลงดุลยพินิจของศาลอุทธรณ์เป็นอย่างอื่นได้และกรณีที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีและจำเลยที่ 2 จะฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ฎีกาของจำเลยที่ 2 จึงเป็นฎีกาต้องห้ามตามกฎหมาย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้องจำเลยที่ 2
