คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ จำคุก 10 ปีฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย ตามมาตรา 20ฉบับที่ 4 มาตรา 5 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 53 จำคุกตลอดชีวิตรวมจำคุก 60 ปี ลดตามมาตรา 78 ปี จำคุก 30 ปี ริบของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นฐานมีเฮโรอีนตาม มาตรา 20 ตรี จำคุก 5 ปี กระทงหนึ่งพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรตามมาตรา 20 วรรคสามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 33 ปี 4 เดือน ลดกึ่งรวม 38 ปี 4 เดือน คงจำคุก 19 ปี 2 เดือน ริบของกลาง โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย และจำเลยพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย ปัญหาดังกล่าวโจทก์มีร้อยตำรวจโทชัยชนะ เชี่ยวชาญ และร้อยตำรวจโทณรงค์ยุทธ ช่างทองเป็นพยานสำคัญเบิกความว่า วันเกิดเหตุจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนของกลางโดยจำเลยซุกซ่อนเฮโรอีนของกลางไว้ในเสื้อกั๊กชั้นในของจำเลย และพร้อมที่จะขึ้นเครื่องบินที่จำเลยซื้อตั๋วโดยสารซึ่งมีบัตรที่นั่งไว้แล้ว เพื่อจะเดินทางนำเฮโรอีนของกลางไปต่างประเทศ
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง และชั้นสอบสวนจำเลยก็ให้การรับสารภาพเช่นเดียวกัน เมื่อพิจารณาปริมาณของเฮโรอีนของกลางประกอบแล้ว ข้อเท็จจริงน่าเชื่อดังฟ้อง พยานโจทก์มั่นคงคดีฟังได้ว่า จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำเลยพยายามนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักร เพื่อจำหน่ายความผิดของจำเลยเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทต้องโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4)
พ.ศ. 2504 มาตรา 6 บทหนึ่งและมีความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 วรรคสี่ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 5 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 อีกบทหนึ่ง ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 วรรคสี่ ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 52 อันเป็นบทหนัก จำคุกตลอดชีวิตจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78, 53 จำคุก 25 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์"
