คำฟ้องและคำให้การ
หลังจากที่ศาลได้พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายแล้วเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ยื่นคำร้องว่า ก่อนที่จะมีการขอให้จำเลยล้มละลาย๓ วัน จำเลยได้โอนสิทธิตามสัญญาเช่าตึกแถวให้นายกระสิทธุ์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยเพื่อให้นายกระสินธุ์โอนสิทธิการเช่าต่อไป ส่วนเงินที่จะได้มาให้นายกระสินธุ์เอาชำระหนี้ และต่อมานายกระสินธุ์ได้โอนสิทธิตามสัญญาเช่าให้แก่นางเพ็กหงษ์โดยได้รับเงิน ๕๐,๐๐๐ บาท ไปแต่ผู้เดียว ขอให้ศาลพิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการโอนสิทธิการเช่าระหว่างนายอุ้ยคี้จำเลย กับนายกระสินธุ์และให้สิทธิการเช่ากลับคืนมาเป็นของนายอุ้ยคี้ตามเดิม กับให้นายกระสินธุ์ชำระเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทแก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ นายกระสินธุ์ร้องคัดค้านว่าตนไม่ได้เป็นเจ้าหนี้ของนายอุ้ยคี้ แต่ได้เช่าตึกพิพาทจากเจ้าของโดยสุจริต แล้วได้ให้นางเพ็กหงษ์ใช้ตึกนี้โดยมิได้รับค่าตอบแทน ขอให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้เพิกถอนการโอนสิทธิการเช่าระหว่างนายอุ้ยคี้กับนายกระสินธุ์ และให้นายกระสินธุ์ชำระเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทที่ได้รับจากนางเพ็กหงษ์แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ นายกระสินธุ์ผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายกระสินธุ์ผู้ร้องคัดค้านฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามคำร้องของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทุกประการและฟังข้อเท็จจริงต่อไปว่า เมื่อนายกระสินธุ์โอนสิทธิการเช่าให้นางเพ็กหงษ์นั้นนายกระสินธุ์ได้เสียค่าโอนให้เจ้าของตึกแถว ๓,๐๐๐ บาท และนางเพ็กหงษ์ได้โอนสิทธิการเช่าต่อไปให้เจ้าของร้านเท่งฮะ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๓๗ และพระราชบัญญัติล้มละลายมาตรา ๑๑๕ แต่เนื่องจากที่นางเพ็กหงษ์และเจ้าของร้านเท่งฮะมิได้เข้ามาเป็นคู่ความในคดีนี้ด้วย จึงจะพิพากษาให้สิทธิการเช่าตึกรายนี้กลับคืนไปเป็นของนายอุ้ยคี้จำเลยตามเดิมไม่ได้ จึงให้ยกคำขอข้อแรกเสียคงแต่ให้นายกระสินธุ์คืนเงิน ๔๗,๐๐๐ บาท อันเป็นจำนวนสุทธิที่นายกระสินธุ์ได้รับมาให้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้
