Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5967/2530

พ.ศ. 2530 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

เมื่อข้อบังคับว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์พนักงานและคนงานของจำเลยกำหนดให้จ่ายเงินบำนาญตามอายุการทำงานเฉพาะแก่พนักงานและลูกจ้างประจำซึ่งพ้นจากงานเพราะเกษียณอายุ ก็ต้องเริ่มนับอายุการทำงานของโจทก์ในการคำนวณเงินบำนาญตั้งแต่วันที่โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานของจำเลยเป็นต้นไปแม้โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวก่อนได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานของจำเลยเป็นเวลา 10 ปีเศษก็ตาม โจทก์ก็ไม่อาจอ้างได้ว่าในช่วงเวลาที่เป็นลูกจ้างชั่วคราว โจทก์มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานเพราะทำงานติดต่อกันเกิน 120 วัน เพื่อให้นับอายุการทำงานในการคำนวณเงินบำนาญตั้งแต่วันที่โจทก์เริ่มเป็นลูกจ้างชั่วคราว

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลยตั้งแต่เดือนเมษายน 2500 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2529 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเกษียณอายุ ตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยโจทก์มีสิทธิได้รับเงินบำนาญ ซึ่งจะคำนวณโดยนำค่าจ้างสำหรับคำนวณเงินบำนาญคูณด้วยอายุการทำงานและหารด้วย 50 โจทก์มีอายุการทำงาน29 ปี แต่จำเลยนับอายุการทำงานให้โจทก์เพียง 19 ปี โดยไม่นับอายุการทำงานในช่วง10 ปี แรกของโจทก์ อ้างว่าในช่วงนั้นโจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวจึงไม่อาจนับอายุการทำงานในช่วงนั้นต่อเนื่องกับอายุการทำงานในช่วงที่โจทก์เป็นพนักงานของจำเลย เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับเงินบำนาญน้อยกว่าสิทธิที่ควรจะได้ ขอให้จำเลยนับอายุการทำงานตั้งแต่โจทก์เริ่มเข้าทำงานเป็นเวลา 29 ปีและจ่ายเงินบำนาญที่ถูกต้องให้โจทก์นับแต่วันที่1 กุมภาพันธ์ 2530 และจ่ายเงินบำนาญส่วนที่ขาดซึ่งได้แก่เงินบำนาญตั้งแต่วันที่1 ตุลาคม 2529 ถึงวันที่ 31 มกราคม 2530 พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า

ระหว่างเดือนเมษายน 2500 ถึง พ.ศ. 2510 โจทก์เป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราว หัวหน้ากองยกขนสินค้าในขณะนั้นเป็นผู้จ้างโจทก์ชั่วคราว การจ้างดังกล่าวไม่ผูกพันจำเลย สภาพการจ้างเป็นลักษณะการจ้างทำของโจทก์มิใช่พนักงานตามความหมายขงข้อบังคับว่าด้วยการแต่งตั้งถอดถอน เลื่อนและลดขั้นเงินเดือนและกำหดนอัตราเงินเดือนพนักงานการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2498 แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2503 และมิใช่พนักงานหรือคนงานตามความหมายในข้อบังคับว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์พนักงานและคนงาสนของการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497ซึ่งจะต้องถูกหักเงินเดือนหรือค่าจ้างทุกเดือนในอัตราร้อยละ 5 เพื่อส่งเข้ากองทุนสงเคราะห์ โจทก์เพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นลูกจ้างประจำเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2510โจทก์จะนำอายุการทำงานในช่วงเป็นลูกจ้างชั่วคราวที่ไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จหรือบำนาญตาาข้อบังคับว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์ฯ

มารวมเข้ากับอายุการทำงานตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นลูกจ้างประจำเพื่อคำนวณเงินบำเหน็จหรือบำนาญไม่ได้ โจทก์เปลี่ยนฐานะเป็นลูกจ้างประจำเป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธณณ์ต่อศาลฎีกาว่า ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน ลูกจ้างชั่วคราวซึ่งทำงานติดต่อกันเกิน 120 วัน มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำนับแต่วันทำงานเกิน120 วันเป็นต้นไป โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวมาเกิน 120 วัน ติดต่อกันจนถึงเกษียณอายุโจทก์จึงมีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำของจำเลยมีสิทธิได้รับเงินบำนาญตั้งแต่วันเข้าทำงาน การคำนวณอายุการทำงานจึงต้องรวมช่วงเวลาที่โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวด้วยศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานฟังข้อเท็จจริงว่า

ระหว่างวันที่ 23 เมษายน 2500ถึงวันที่ 3 สิงหาคม 2510 โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2510 โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานของจำเลย โจทก์พ้นจากตำแหน่งเพราะเกษียณอายุเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2529 จำเลยจ่ายเงินบำนาญให้โจทก์โดยคิดอายุการทำงานตั้งแต่โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงาน และวินิจฉัยว่าข้อบังคับว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์พนักงานและคนงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 ข้อ 15 กำหนดว่า "ในกรณีที่พนักงานหรือคนงานผู้ใดต้องออกจากงานเนื่องจากเหตุทุพพลภาพหรือสูงอายุถ้าผู้นั้นไม่มีความประสงค์จะขอรับเงินตามข้อ 12 วรรคแรกให้จ่ายเงินแก่ผู้นั้นดังนี้ ฯลฯ2. จ่ายเงินกองทุน 2 ให้เป็นรายเดือนหรือครั้งเดียวแล้วแต่กรณีตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการที่ใช้อยู่ในขณะเมื่อออกจากงานโดยอนุโลม" ข้อ 5 กำหนดว่า

"ให้การท่าเรือแห่งประเทศไทยจัดตั้งกองทุนสงเคราะห์พนักงานและคนงานประกอบด้วยเงินสะสมและเงินสมทบ"และข้อ 4 กำหนดว่า "พนักงาน" หมายความว่าพนักงานการท่าเรือแห่งประเทศไทยทุกตำแหน่งนอกจากผู้ที่การท่าเรือแห่งประเทศไทยจ้างทำงานเป็นการชั่วคราว" และ"คนงาน" หมายความถึงลูกจ้างแรงงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทยซึ่งจ้างประจำ"เช่นนี้

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อบังคับว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์พนักงานและคนงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 ดังกล่าวข้างต้น กำหนดให้ใช้บังคับเฉพาะพนักงานหรือคนงานที่ต้องออกจากงานเนื่องจากเหตุสูงอายุด้วยโดยให้มีสิทธิได้รับเงินกองทุน 2 หรือเงินบำนาญ ลูกจ้างชั่วคราวหามีสิทธิได้รับเงินดังกล่าวด้วยไม่สิทธิของโจทก์ที่จะได้รับเงินบำนาญเมื่ออกจากงานเพราะเหตุสูงอายุจึงเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม 2510 อันเป็นวันที่โจทก์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นพนักงานแรงงานของจำเลยเป็นต้นไปจนถึงวันที่ 30 กันยายน 2529 อันเป็นวันเกษียณอายุ หาได้เริ่มนับตั้งแต่วันที่23 เมษายน 2500 อันเป็นวันเข้าทำงานดังโจทก์อุทธรณ์ไม่ ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าระยะเวลาการทำงานในช่วงที่โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน 2500 ถึงวันที่ 3 สิงหาคม 2500 ไม่อาจนำมารวมเมป็นอายุงานในการคำนวณเงินบำนาญให้โจทก์ได้นั้นจึงชอบแล้ว

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สีนวล คงลาภ · จุนท์ จันทรวงศ์ · มาโนช เพียรสนอง
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้