Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2532 (เลขอ้างอิง 59524)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2.1 ที่ว่าฟ้องโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แต่เป็นข้อที่มิได้ว่ากันมาในชั้นอุทธรณ์และไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ส่วนฎีกาข้อ 2.2 เป็นฎีกาที่โต้เถียงดุลพินิจของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2.1 เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย และเป็นข้อกฎหมายที่เป็นสาระแก่คดีแม้มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ก็ตามคู่ความย่อมฎีกาหรือศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้ และข้อ 2.2 ก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91,291 ฯลฯ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522มาตรา 43,78,157,160,32 ฯลฯ สำหรับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 43,157 ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดจำคุก 6 ปี ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 78,160วรรค 2 จำคุก 2 เดือน รวม 2 กระทง ให้จำคุก 6 ปี 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 ปี 1 เดือนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 34แผ่นที่ 3)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถด้วยความเร็วสูงวิ่งแข่งคู่กันมากับรถยนต์อีกคันหนึ่ง จำเลยเห็นผู้ตายเดินข้ามถนนและสามารถหยุดหรือชลอรถได้ แต่จำเลยไม่กระทำ ฟ้องโจทก์จึงบรรยายการกระทำของจำเลยโดยประมาทไว้ครบถ้วนแล้ว ดังนั้นข้อที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่บรรยายถึงความเร็วของรถเท่าใด อยู่ในทางเดินรถช่องใด แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ก็เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงส่วนฎีกาข้อ 2.2 เป็นการโต้เถียงดุลพินิจ ในการลงโทษของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1519/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสำราญ เต้นปักษีจำเลยว่าที่ร้อยตรีอนุรุท กิ่งเนตร ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 218ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2.1 ที่ว่าฟ้องโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แต่เป็นข้อที่มิได้ว่ากันมาในชั้นอุทธรณ์และไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ส่วนฎีกาข้อ 2.2 เป็นฎีกาที่โต้เถียงดุลพินิจของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2.1 เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย และเป็นข้อกฎหมายที่เป็นสาระแก่คดีแม้มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ก็ตามคู่ความย่อมฎีกาหรือศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้ และข้อ 2.2 ก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91,291 ฯลฯ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522มาตรา 43,78,157,160,32 ฯลฯ สำหรับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 43,157 ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดจำคุก 6 ปี ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 78,160วรรค 2 จำคุก 2 เดือน รวม 2 กระทง ให้จำคุก 6 ปี 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 ปี 1 เดือนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 34แผ่นที่ 3)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถด้วยความเร็วสูงวิ่งแข่งคู่กันมากับรถยนต์อีกคันหนึ่ง จำเลยเห็นผู้ตายเดินข้ามถนนและสามารถหยุดหรือชลอรถได้ แต่จำเลยไม่กระทำ ฟ้องโจทก์จึงบรรยายการกระทำของจำเลยโดยประมาทไว้ครบถ้วนแล้ว ดังนั้นข้อที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่บรรยายถึงความเร็วของรถเท่าใด อยู่ในทางเดินรถช่องใด แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ก็เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย เพราะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงส่วนฎีกาข้อ 2.2 เป็นการโต้เถียงดุลพินิจ ในการลงโทษของศาลจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สัมฤทธิ์ ไชยศิริ · ชูเชิด รักตะบุตร์ · เธียร ยูงทอง
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้