คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 313,541 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 299,825 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 14 กันยายน 2537 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้อง (วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2538) ต้องไม่เกิน 9,501 บาท กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 1,500 บาท
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ 6,000 บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยได้ขับรถยนต์กระบะด้วยความประมาทชนรถยนต์เก๋ง ซึ่งโจทก์เป็นผู้รับประกันภัยไว้เสียหาย และเป็นเหตุให้พันโทสมภพกับนางบุญเพ็ญถึงแก่ความตาย นางสุวลีได้รับอันตรายสาหัส หลังเกิดเหตุโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายสำหรับตัวรถจำนวน 300,000 บาท ให้แก่นางสาวณัฐยาน์ ผู้รับประโยชน์ตามกรมธรรม์ประกันภัย รับไปแล้วเมื่อวันที่ 19 เมษายน 2537 และจ่ายค่ารักษาพยาบาลจำนวน 39,040 บาท ให้นางสุวลี เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2537 และ 14 กันยายน 2537 ต่อมาเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2537 จำเลยได้ใช้ค่าทำศพค่ารักษาพยาบาลและความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด จำนวน 300,000 บาท ให้ฝ่ายผู้เสียหายรับไปเช่นกัน
ปัญหาตามฎีกาของจำเลยมีว่า การที่โจทก์ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปนั้นได้รับช่วงสิทธิมาฟ้องเรียกเอาจากจำเลยหรือไม่ เห็นว่า วินาศภัยนั้นได้เกิดขึ้นเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลย โจทก์ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปเป็นจำนวนเพียงใด ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยและของผู้รับประโยชน์ซึ่งมีต่อจำเลยเพียงนั้น ตาม ป.พ.พ. มาตรา 880 วรรคแรก ดังนั้น เมื่อโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตัวรถตามทุนประกันจำนวน 300,000 บาท และใช้ค่ารักษาพยาบาลให้นางสุวลีจำนวน 39,040 บาท ซึ่งเป็นการจ่ายตามข้อตกลงในกรมธรรม์ประกันภัยโดยสุจริต สิทธิการรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยและของผู้รับประโยชน์ของโจทก์จึงเกิดขึ้นแล้ว แม้ว่าหลังจากนั้นจำเลยจะได้ชดใช้ค่าเสียหายให้ฝ่ายผู้เสียหายจำนวน 300,000 บาท ก็หาทำให้สิทธิในการรับช่วงสิทธิของโจทก์ซึ่งมีอยู่แล้วสิ้นไปไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ.
