คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดเลขที่ 10412 ของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า จำเลยเป็นลูกหนี้ของผู้ร้องตามคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จึงขอเฉลี่ยในเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า จำเลยยังคงมีทรัพย์สินอื่นที่จะบังคับคดีได้ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์รายนี้จำเลยยื่นคำคัดค้านว่า จำเลยชำระหนี้ให้ผู้ร้องเสร็จสิ้นแล้ว
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์เกินกว่า 10 ปีนับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษาตามยอมจึงไม่อาจนำหนี้ที่พ้นกำหนดเวลาบังคับคดีมาขอเฉลี่ยทรัพย์ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเฉลี่ยทรัพย์ได้ตามขอจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่าจำเลยเป็นลูกหนี้ของผู้ร้องตามคำพิพากษาตามยอมในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 9148/2529 ของศาลชั้นต้น เป็นเงิน 156,134 บาทซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2529ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยในประการแรกมีว่าจำเลยชำระหนี้แก่ผู้ร้องแล้วหรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำนวนเงินที่ชำระตามที่พยานผู้ร้องอ้างตามสัญญาประนีประนอมยอมความจำเลยชำระหนี้ให้แก่ผู้ร้องไปแล้วเป็นเงิน 66,000 บาทคงค้างชำระอยู่อีก 90,134 บาทปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปมีว่า
หนี้ตามคำพิพากษาตามยอมพ้นกำหนดเวลาบังคับคดีแล้วหรือไม่ เห็นว่า แม้ศาลจะมีคำพิพากษาตามยอมเมื่อ วันที่ 26 พฤษภาคม 2529แต่สัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวยอมให้จำเลยผ่อนชำระตามจำนวนเงินที่ระบุและภายในระยะเวลาที่กำหนดเป็นคราว ๆโดยชำระครั้งแรกวันที่ 27 พฤษภาคม 2529 เป็นเงิน 50,000 บาทและส่วนที่เหลือผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 8,000 บาททุก ๆ วันที่ 27 ของเดือนเริ่มนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2529จนกว่าจะชำระเสร็จ เมื่อจำเลยผ่อนชำระหนี้ให้ผู้ร้องเพียง 3 งวด จำเลยผิดนัดไม่ชำระหนี้ให้ผู้ร้องตั้งแต่ งวดที่ 4 ประจำวันที่ 27 สิงหาคม 2529 ดังนั้น ระยะเวลาในการบังคับคดี ภายใน 10 ปี ของผู้ร้องจึงจะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม 2529เป็นต้นไป เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์ในวันที่25 มิถุนายน 2539 ถือว่าได้ขอบังคับคดีภายใน 10 ปีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 271 ไม่ถือว่าเป็นการขยายระยะเวลาการบังคับคดีพิพากษายืน
