Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2532 (เลขอ้างอิง 59026)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 16 มกราคม 2532 ขอให้ผู้พิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตเพราะเห็นว่าไม่เป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุด และมีคำสั่งไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยยื่นฎีกาอีกฉบับหนึ่งลงวันที่ 18 มกราคม2532 ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งจำเลยเคยขอให้ศาลอนุญาตให้ฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว และศาลไม่อนุญาตเป็นฎีกาต้องห้าม ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยฉบับลงวันที่ 18 มกราคม 2532มีทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย โดยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยยื่นมานั้นเป็นสาระสำคัญที่ควรเสนอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยหากมิได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกาจะทำให้จำเลยต้องเสียอนาคตทั้งที่เป็นเพียงความผิดเล็กน้อย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 43)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4,5,6,10,12,15 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ริบของกลางจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาอนุญาตฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยยื่นฎีกาฉบับลงวันที่ 18มกราคม 2532 อีกฉบับหนึ่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 39,38,40)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41) โดยศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งของผู้พิพากษาที่ไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ไม่รับเป็นคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งที่ไม่รับฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยข้อ 2 ก. ที่ขอให้รอการลงโทษนั้นเป็นฎีกาคัดค้านดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ส่วนฎีกาของจำเลยข้อ 2 ข. ที่ว่า แม้จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องแต่ฟ้องของโจทก์ระบุว่าจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตน มิได้ระบุว่าจัดเพื่อผลประโยชน์แห่งตนอย่างไรนั้น เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลย ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 247/2532พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดอำนาจเจริญโจทก์นายอุดร สีดำแท้จำเลยนายอุดร สีดำแท้ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 218, ม. 224ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 16 มกราคม 2532 ขอให้ผู้พิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตเพราะเห็นว่าไม่เป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุด และมีคำสั่งไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยยื่นฎีกาอีกฉบับหนึ่งลงวันที่ 18 มกราคม2532 ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งจำเลยเคยขอให้ศาลอนุญาตให้ฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว และศาลไม่อนุญาตเป็นฎีกาต้องห้าม ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยฉบับลงวันที่ 18 มกราคม 2532มีทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย โดยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยยื่นมานั้นเป็นสาระสำคัญที่ควรเสนอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยหากมิได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกาจะทำให้จำเลยต้องเสียอนาคตทั้งที่เป็นเพียงความผิดเล็กน้อย

โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 43)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4,5,6,10,12,15 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ริบของกลางจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาอนุญาตฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยยื่นฎีกาฉบับลงวันที่ 18มกราคม 2532 อีกฉบับหนึ่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 39,38,40)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41) โดยศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งของผู้พิพากษาที่ไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ไม่รับเป็นคำร้องอุทธรณ์

คำสั่งที่ไม่รับฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยข้อ 2 ก. ที่ขอให้รอการลงโทษนั้นเป็นฎีกาคัดค้านดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ส่วนฎีกาของจำเลยข้อ 2 ข. ที่ว่า แม้จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องแต่ฟ้องของโจทก์ระบุว่าจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตน มิได้ระบุว่าจัดเพื่อผลประโยชน์แห่งตนอย่างไรนั้น เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลย ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ · ถวิล ทองสว่างรัตน์ · อากาศ บำรุงชีพ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้