คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 161/2532พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดกบินทร์บุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางมาลัย ชินผักแว่นโจทก์นายสมาน ใจใสจำเลยนายสมาน ใจใส จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ลงโทษไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามฎีกา ไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการกระทำผิดเกินสมควรแก่เหตุ แต่ศาลอุทธรณ์กลับเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำผิดที่เกินสมควรแก่เหตุ ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริงที่สำคัญและเป็นการแก้ไขมาก อีกประการหนึ่ง คดีนี้ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยโดยพิเคราะห์ถึงเหตุอันควรปรานีกำหนดโทษสถานเบาให้แก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ได้นำประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 มาวินิจฉัยถึงเหตุอันควรปรานีกำหนดโทษสถานเบาแก่จำเลยด้วยจึงถือว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการแก้ไขมาก
โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมต่างได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 158,159)ระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น นางมาลัย ชินผักแว่น ภรรยาผู้ตาย ร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 เมื่อพิเคราะห์ถึงสภาพความประพฤติของผู้ตายประกอบกับจำเลยไม่เคยต้องโทษคดีอาญามาก่อน ทั้งจำเลยยังมีภรรยาและบุตรผู้เยาว์ที่ต้องเลี้ยงดูอีกสองคน เห็นสมควรวางโทษสถานเบา โดยวางโทษจำคุก 3 ปี จำเลยกระทำผิดแล้วไม่หลบหนียอมให้เจ้าพนักงานจับกุมแต่โดยมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามคงลงโทษจำคุก 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุก 6 ปี
ชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาจำเลยยอมรับว่าจำเลยเป็นคนยิงผู้ตาย ประกอบกับหลังเกิดเหตุแล้ว จำเลยก็มิได้หลบหนี ยอมให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมแต่โดยดี กรณีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลย 4 ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 154)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 156)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เฉพาะโทษอย่างเดียวเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและให้จำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี
จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษเบาลงหรือรอการลงโทษเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการวางโทษของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
