คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2537 (เลขอ้างอิง 58830)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามศาลล่างและให้จำคุก ไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยที่ 2 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาด้วยเหตุผลดังกล่าว เป็นการไม่รับฎีกาอันเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26,76 วรรคสองที่แก้ไขแล้ว จำคุก 5 ปี คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 153) จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 154) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว จำเลยที่ 2 กล่าวในฎีกาตอนต้นข้อ 2 ว่าจำเลยที่ 2 ขอยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ว่าจาก พยานหลักฐานของโจทก์มีเหตุอันควรสงสัยว่าจำเลยที่ 2ได้กระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่ แล้วจำเลยที่ 2 ได้ยกเหตุผลต่าง ๆ อันแสดงว่าพยานหลักฐานโจทก์มีเหตุสงสัยไม่น่ารับฟังลงโทษ จำเลยที่ 2 จึงเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว ยกคำร้อง