เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 7 พฤศจิกายน 2537 เวลา กลางวันจำเลย กระทำผิด ต่อ กฎหมาย หลายกรรม ต่างกัน กล่าว คือ จำเลย มี เฮโรอีนอันเป็น ยาเสพติดให้โทษ ใน ประเภท 1 จำนวน 9 หลอด น้ำหนัก 8.40 กรัมกับ ที่ ติด เป็น คราบ อยู่ ใน หลอด พลาสติก 6 หลอด แต่ ไม่อาจ แยก ชั่ง หาน้ำหนัก ได้ ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย และ จำเลย ได้ จำหน่าย เฮโรอีนจำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.57 กรัม อันเป็น ส่วน หนึ่ง ของ เฮโรอีนดังกล่าว ให้ แก่ สาย ลับ ผู้ล่อซื้อ ไป ใน ราคา 500 บาท โดย ฝ่าฝืน ต่อกฎหมาย เหตุ เกิด ที่ แขวง บางแค เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร เจ้าพนักงาน จับ จำเลย ได้ พร้อม ด้วย ธนบัตร ฉบับ ละ 500 บาท จำนวน1 ฉบับ ซึ่ง เป็น
ธนบัตร ที่ จำเลย ได้ มาจาก การ จำหน่าย เฮโรอีน ดังกล่าวและ พบ เฮโรอีน ที่ เหลือ จาก การ จำหน่าย ให้ แก่ สาย ลับ ผู้ล่อซื้อ ดังกล่าวจำนวน 8 หลอด กับ เฮโรอีน อีก จำนวน 1 หลอด และ หลอด พลาสติก เปล่าขนาด เบอร์ 5 ซึ่ง มี คราบ เฮโรอีน ติด อยู่ อีก จำนวน 6 หลอด ซึ่ง ใช้ ในการ บรรจุ เฮโรอีน เพื่อ จำหน่าย เป็น ของกลาง ขอให้ ลงโทษ ตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67,102 และ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 91 ริบของกลาง ทั้งหมดเว้นแต่ ธนบัตร ของกลาง 500 บาท ที่ ใช้ ล่อ ซื้อ ให้ คืน เจ้าพนักงานจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้
โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง , 66 วรรคหนึ่ง การกระทำ ของจำเลย เป็น ความผิด หลายกรรม ให้ เรียง กระทง ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 ฐาน มี เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย จำคุก 15 ปี ฐานจำหน่าย เฮโรอีน จำคุก 5 ปี รวม จำคุก 20 ปี จำเลย ให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์ แก่ การ พิจารณา มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คง จำคุก 10 ปี ริบของกลาง ทั้งหมด และ คืน ธนบัตรจำนวน 500 บาท ที่ ใช้ ล่อ ซื้อ แก่ เจ้าพนักงานจำเลย อุทธรณ์ ขอให้ ลงโทษ สถาน เบาศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า โทษ ฐาน มี เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครองเพื่อ จำหน่าย ให้ จำคุก 9 ปี รวมกับ โทษ ฐาน จำหน่าย
เฮโรอีน เป็น จำคุก14 ปี จำเลย ให้การรับสารภาพ เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา ลดโทษให้ กึ่งหนึ่ง ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คง จำคุก 7 ปีนอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คดี นี้ ข้อหา ความผิด ฐาน มี เฮโรอีน ไว้ ในครอบครอง เพื่อ จำหน่าย ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ คำพิพากษา ศาลชั้นต้นเฉพาะ โทษ ที่ ลง แก่ จำเลย ไม่ได้ แก้ บท มาตรา ด้วย เป็น การ แก้ไข เล็กน้อยและ ลงโทษ จำคุก จำเลย ไม่เกิน ห้า ปี จึง ต้องห้าม มิให้ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่งส่วน ข้อหา ความผิด ฐาน จำหน่าย เฮโรอีน ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน ตามคำพิพากษา
ศาลชั้นต้น ให้ ลงโทษ จำคุก ไม่เกิน ห้า ปี ต้องห้าม มิให้ ฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218วรรคหนึ่ง เช่นกัน ที่ จำเลย ฎีกา ขอให้ ลงโทษ สถาน เบา และ ลดโทษ นั้นเป็น การ ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้าม ฎีกา ตาม บทบัญญัติ ดังกล่าวศาลฎีกา ไม่รับ วินิจฉัย "
ผลคำพิพากษา
พิพากษายก ฎีกา จำเลย
