คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกและบริวารออกจากบ้านพิพาท จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีว่าคดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับ ยกคำร้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าวจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาต่อศาลฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว การขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ คู่ความจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์อีกไม่ได้ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"
