คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 177/2537นายแปลง วริวงศ์ กับพวกโจทก์นายประไม ไชโยรักษ์ กับพวกจำเลยนายสุรพล อยู่สุข ทนายจำเลยทั้งหกผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งหกฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหกเป็นฎีกาข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งหกจำเลยทั้งหกเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหกเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งหมด จึงไม่ต้องห้ามฎีกาแต่อย่างใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งหกไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ที่ 1 ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 170)ส่วนโจทก์ที่ 2 ถึงที่ 8 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ทั้งแปดฟ้องขอให้จำเลยทั้งหกร่วมกันหรือแทนกันจดทะเบียนโอนแบ่งแยกที่ดินตามฟ้องทั้งสองแปลงแก่ฝ่ายโจทก์หากไม่โอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา
หากไม่อาจแบ่งแยกได้ ให้เอาขายทอดตลาดศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันหรือแทนกันไปจดทะเบียนโอนแบ่งแยกที่ดินทั้งสองแปลงตามฟ้องให้แก่โจทก์ทั้งแปด โดยแบ่งที่ดินทั้งสองแปลงออกเป็นสี่ส่วนเท่า ๆ กันและให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ได้คนละ 1 ส่วน โจทก์ที่ 3 ถึงที่ 8ได้ร่วมกัน 1 ส่วน หากไม่โอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา หรือหากไม่อาจแบ่งแยกกันได้ให้นำที่ดินทั้งสองแปลงข้างต้นออกขายทอดตลาดได้เงินเท่าใดให้แบ่งออกเป็น 4 ส่วนเท่า ๆ กัน แล้วแบ่งให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 คนละ 1 ส่วน โจทก์ ที่ 3ถึงที่ 8 ได้ 1 ส่วนศาลอุทธรณ์ภาค 1
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนจำเลยทั้งหกฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 161)จำเลยทั้งหกยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 164)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปัญหาตามฎีกาจำเลยทั้งหกว่า อุทธรณ์ของจำเลยทั้งหกเป็นอุทธรณ์ที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 1ที่จะต้องรับไว้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะอุทธรณ์ของจำเลยทั้งหกมีทุนทรัพย์ 80,000 บาท ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 คำนวณทุนทรัพย์โดยเฉลี่ยตามคำฟ้องของโจทก์เป็นรายบุคคล และว่าทุนทรัพย์ชั้นอุทธรณ์ของจำเลยทั้งหกไม่เกิน 80,000 บาท เป็นการคำนวณไม่ถูกต้องนั้น เห็นว่าการคำนวณทุนทรัพย์จะคำนวณโดยเฉลี่ยตามคำฟ้องของโจทก์ หรือตามคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยทั้งหกซึ่งคำนวณรวมกันมาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยทั้งหกว่าเป็นข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย อันเป็นฎีกาข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับฎีกาจำเลยทั้งหกนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย จึงให้รับฎีกาจำเลยทั้งหกไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป
