Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2537 (เลขอ้างอิง 58510)

พ.ศ. 2537 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยนั้น ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 วรรคแรก จำเลยฎีกาไม่ได้ ไม่รับฎีกา ของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองเห็นว่า การที่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องลง วันที่ 18 มีนาคม 2535 นั้น ไม่ใช่เรื่องขออนุญาตยื่นคำให้การแต่เป็นเรื่องที่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องว่าการส่งหมายเรียกไม่ชอบ จำเลยทั้งสองไม่ได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ ขอให้รับคำให้การของจำเลยทั้งสองไว้ เมื่อศาลชั้นต้น มีคำสั่งยกคำร้อง จึงเป็นคำสั่งไม่รับคำคู่ความ จำเลยทั้งสองจึงมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาได้ โปรดมีคำสั่ง รับฎีกาของจำเลยทั้งสองด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองส่งมอบต้นฉบับโฉนดที่ดินเลขที่ 15843 ตำบลแสนสุข (หนองมน)อำเภอเมืองชลบุรี (บางพระ) จังหวัดชลบุรี คืนแก่โจทก์และร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินจำนวน100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยทั้งสอง ขาดนัดยื่นคำให้การ นัดสืบพยานโจทก์ จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 18 มีนาคม 2535อ้างว่าจำเลยทั้งสองมิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ ขอให้รับคำให้การของจำเลยทั้งสองศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งให้ยกคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คำสั่งศาลที่ให้ยกคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การของจำเลยทั้งสองเป็น คำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ใช่คำสั่งไม่รับคำคู่ความ จำเลยทั้งสองจะอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวโดยทันทีไม่ได้ ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ที่ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง ชอบแล้ว อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง ฟังไม่ขึ้น ให้ยกอุทธรณ์ (อันดับ 79) จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 82) จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84) คำสั่ง คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 138/2537นางสาวชัชวดี อัมภิกาภรณ์โจทก์วัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร กับพวกจำเลยนายชูชาติ ศิลปรัตน์ ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 236 ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยนั้น ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 วรรคแรก

จำเลยฎีกาไม่ได้ ไม่รับฎีกา ของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองเห็นว่า การที่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องลง วันที่ 18 มีนาคม 2535 นั้น ไม่ใช่เรื่องขออนุญาตยื่นคำให้การแต่เป็นเรื่องที่จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องว่าการส่งหมายเรียกไม่ชอบ จำเลยทั้งสองไม่ได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ ขอให้รับคำให้การของจำเลยทั้งสองไว้ เมื่อศาลชั้นต้น มีคำสั่งยกคำร้อง จึงเป็นคำสั่งไม่รับคำคู่ความ จำเลยทั้งสองจึงมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาได้ โปรดมีคำสั่ง รับฎีกาของจำเลยทั้งสองด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองส่งมอบต้นฉบับโฉนดที่ดินเลขที่ 15843 ตำบลแสนสุข (หนองมน)อำเภอเมืองชลบุรี (บางพระ) จังหวัดชลบุรี

คืนแก่โจทก์และร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินจำนวน100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยทั้งสอง ขาดนัดยื่นคำให้การ นัดสืบพยานโจทก์ จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 18 มีนาคม 2535อ้างว่าจำเลยทั้งสองมิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ ขอให้รับคำให้การของจำเลยทั้งสองศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งให้ยกคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คำสั่งศาลที่ให้ยกคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การของจำเลยทั้งสองเป็น คำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ใช่คำสั่งไม่รับคำคู่ความ จำเลยทั้งสองจะอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวโดยทันทีไม่ได้ ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ที่ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง ชอบแล้ว อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง ฟังไม่ขึ้น ให้ยกอุทธรณ์ (อันดับ 79)

จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 82) จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84) คำสั่ง คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
อุดม มั่งมีดี · จเร อำนวยวัฒนา · สุชาติ ถาวรวงศ์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8717/2558

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย เท่ากับศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ กรณีเช่นนี้คำส…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4439/2558

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว ศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 จึงเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 236…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1582/2556

คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 5 อันจะเป็นที่สุดตาม ป.วิ.พ. มาตรา 236 นั้น หมายความว่า คำสั่งนั้นเป็นคำสั่งที่ถูกต้องตามกฎหมาย คดีนี้เป็นคดีมีทุนทรัพย์ตามราคาที่ฝากขาย คือ 150,000 บาท เมื่อโจทก์ยื่นอุทธรณ์ ศาลชั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2476/2554

หลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยฉบับลงวันที่ 30 กรกฎาคม 2551 ต่อมาวันที่ 4 สิงหาคม 2551 ซึ่งยังอยู่ในกำหนดระยะเวลายื่นอุทธรณ์ตามที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้ขยาย จำเลยได้ยื่นอุทธรณ์ฉบับ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2554

เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2548 จำเลยยื่นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ เนื่องจากยื่นเกินกำหนดที่ศาลอนุญาต คือวันที่ 19 ธันวาคม 2548 จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำเงินค่…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้