คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2/2537บริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัดโจทก์นายบุญยัง บัวลพ กับพวกจำเลยนายทองย้อย เอี่ยมสะอาด จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาจำเลยที่ 2 เป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 2 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ 2 เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้นสมควรที่จะได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกาโปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 152,685 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 150,800 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่า จะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกา
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 184)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 188)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 และขับรถยนต์ไปบรรทุกลำใยในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2จึงต้อง ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ด้วย จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 มิได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ฎีกาของจำเลยที่ 2เป็นฎีกา โต้เถียงดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล อันเป็นปัญหา ข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคแรกศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
