คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2987/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการกองคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์พันโทหญิงพงพงา ข่มไพรีโจทก์ร้อยตำรวจเอกสุรเดช ปัญจะรงคะจำเลยพันโทหญิงพงพงา ข่มไพรี โจทก์ร่วมผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 224ความว่า โจทก์ร่วมยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของโจทก์ร่วมเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์ร่วมเห็นว่า ฎีกาของโจทก์ร่วมเป็นฎีกาที่มีทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายปนกัน และโจทก์ร่วมขอคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาแก้บทลงโทษจำเลยที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 โดยไม่ยกเหตุผลประกอบ จึงเป็นคำพิพากษาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ร่วมไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานในสำนวนว่า จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295 จำคุก 3 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 จำคุก 1 เดือน และปรับ 1,000 บาท พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้วให้รอการลงโทษมีกำหนด 1 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ร่วมฎีกา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ110)โจทก์ร่วมจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 111)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ลงโทษจำคุก 3 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 จำคุก 1 เดือนและปรับ 1,000 บาท รอการลงโทษมีกำหนด1 ปี โจทก์ร่วมฎีกาว่าพฤติการณ์ของจำเลยไม่ควรแก่การปรานีการที่จำเลยให้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดจริงตามบันทึกการจับกุมและพฤติการณ์ต่าง ๆ ของจำเลยไม่มีเหตุที่ศาลอุทธรณ์จะเปลี่ยนแปลงบทลงโทษและรอการลงโทษจำเลยได้ แม้ฎีกาของโจทก์ร่วมกล่าวอ้างว่าศาลอุทธรณ์เปลี่ยนบทลงโทษโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่ก็ไม่มีเหตุผลว่าไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร จึงไม่มีปัญหาข้อกฎหมายในฎีกาของโจทก์ร่วมว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 หรือมาตรา 391 ฎีกาของโจทก์ร่วมคงได้ความเพียงว่าไม่มีเหตุที่ศาลอุทธรณ์จะรอการลงโทษจำเลยซึ่งเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการลงโทษของศาลอุทธรณ์อันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเพียงอย่างเดียวหามีปัญหาข้อกฎหมายปนอยู่ด้วยไม่ ฎีกาของโจทก์ร่วมจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219(ที่แก้ไขใหม่)
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ร่วมชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
