คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์ร่วมกับ อ. ล. และบริษัท พ. จ่ายเงินทดแทนให้ ป. โดย ป. มิได้ยื่นคำร้องเรียกเงินทดแทนจากโจทก์ต่อพนักงานเงินทดแทน หรืออุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนให้โจทก์ต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทน และพนักงานเงินทดแทนก็มิได้มีคำสั่งอย่างใดแก่โจทก์เกี่ยวกับเงินทดแทน คำสั่งของจำเลยจึงไม่ชอบขอให้ศาลพิพากษาว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนดังกล่าวเป็นโมฆะ ให้จำเลยเพิกถอนคำสั่งเฉพาะที่เกี่ยวกับโจทก์
จำเลยให้การว่า จำเลยมีอำนาจมีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนได้ เพราะ อ. ผู้ต้องจ่ายเงินทดแทนตามคำสั่งพนักงานเงิดทดแทนผู้หนึ่งได้อุทธรณ์ต่อจำเลยขอให้สั่งให้โจทก์ร่วมรับผิดชอบจ่ายเงินทดแทนให้ ป. คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเป็นคำสั่งที่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยชอบแล้ว พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์เป็นบุคคลภายนอก มิใช่คู่พิพาทเกี่ยวกับเรื่องเงินทดแทนในชั้นพนักงานเงินทดแทน การที่จำเลยซึ่งเป็นผู้พิจารณาอุทธรณ์เรื่องเงินทดแทนมีคำสั่งให้โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกร่วมรับผิดกับผู้เป็นคู่พิพาทในเรื่องนี้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง เป็นการไม่ชอบ พิพากษากลับว่า คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนให้ ป. ไม่มีผลผูกพันโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในการสอบสวนของพนักงานเงินทดแทนในกรณี ป. ยื่นคำร้องเรียกเงินทดแทนจากนายจ้างนั้น ไม่มีผู้ใดกล่าวอ้างว่าโจทก์ต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนรายนี้ด้วย พนักงานเงินทดแทนก็มิได้สอบสวนหรือมีคำสั่งเกี่ยวกับโจทก์แต่อย่างใดโจทก์จึงเป็นบุคคลภายนอก มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในเรื่องนี้ จำเลยซึ่งเป็นผู้พิจารณาอุทธรณ์คำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนไม่มีอำนาจตามข้อ ๖๐ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๑๕ ที่จะวินิจฉัยและมีคำสั่งให้โจทก์จ่ายหรือไม่จ่ายเงินทดแทน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ให้โจทก์ร่วมจ่ายเงินทดแทนให้ ป. จึงไม่ชอบไม่มีผลผูกพันโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
