คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2351/2533ธนาคารสยาม จำกัดโจทก์บริษัทวีแพคโก้ จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทวีแพคโก้ จำกัด จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาและเป็นคำสั่งเกี่ยวเนื่องกับการทุเลาการบังคับคดี ต้องห้ามฎีกา ยกฎีกาคำสั่งของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 มิได้บัญญัติไว้ว่า เมื่อศาลมีคำสั่งอย่างใดเกี่ยวกับคำร้องขอทุเลาการบังคับแล้ว คำสั่งดังกล่าวให้เป็นที่สุด ดังนั้นจำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิที่จะฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้จำเลยที่ 1 ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24 และมาตรา 223 และมาตรา227 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาคำสั่งของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 5 แผ่นที่ 2)
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 4 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 6,317,430.37 บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ17.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 27 มิถุนายน 2528 จนถึงวันที่ 1 มกราคม2529 ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17 ต่อปี นับแต่วันที่ 2 มกราคม 2529จนถึงวันที่ 4 มีนาคม 2529 และดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 5 มีนาคม 2529 จนกว่าชำระเสร็จ หากจำเลยที่ 1ไม่ชำระหรือชำระไม่ครบ ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ร่วมกันชำระแทนตามจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ยดังกล่าวจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์สั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมดอกเบี้ยมีกำหนด 3 ปีมาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด
ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์มิฉะนั้นให้ยกคำร้องวันนัดพิจารณาหลักประกัน จำเลยที่ 1 เสนอสำเนาใบแทน นส.4จ1 ฉบับ และสำเนาโฉนดที่ดินรวม 4 ฉบับ ซึ่งเป็นที่ดินอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลักประกัน โจทก์แถลงคัดค้านว่าหลักประกันดังกล่าวไม่เพียงพอ ศาลชั้นต้นสั่งว่าหากเสนอหลักทรัพย์เป็นที่ดินจะต้องมีหลักฐานแสดงว่า ราคาที่ดินตารางวาละเท่าใด และที่ดินทั้งแปลงมีราคาเท่าใดเพื่อประกอบการพิจารณาของศาล แต่จำเลยก็หาได้มีราคาที่ดินที่ทางราชการประเมินมาเสนอศาลไม่ ข้อค้านของโจทก์มีเหตุผลฟังได้และหลักทรัพย์ที่จำเลยเสนอต่อศาลนั้นไม่เป็นที่พอใจ จึงถือว่าคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีชั้นศาลอุทธรณ์ถูกยกไปตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์สั่งว่า
หลักทรัพย์ที่ยื่นต่อศาลเป็นเพียงสำเนาโฉนดทั้งมิใช่เป็นของจำเลยที่ 1 ใบรับรองราคาที่ดินที่ทางราชการประเมินไว้ก็มิได้เสนอต่อศาล ที่ศาลชั้นต้นไม่พอใจหลักทรัพย์ดังกล่าวและยกคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีชอบแล้ว ไม่มีเหตุที่จะต้องไต่สวนดังที่จำเลยที่ 1 อุทธรณ์แต่อย่างใด (อันดับ 1)จำเลยที่ 1 ฎีกาคำสั่ง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 3)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เป็นเรื่องการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งเรื่องนี้อย่างไรก็เป็นที่สุดแล้วจำเลยที่ 1 จะฎีกาคำสั่งต่อไปไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยที่ 1 นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
