คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโดยนายจุลพงศ์ จุลละเกศ ในฐานะผู้ว่าการได้ออกคำสั่งการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคที่ ว.117/2538 ลงวันที่23 พฤศจิกายน 2538 ตัดเงินเดือนโจทก์อัตราร้อยละ 10 เป็นเวลา2 เดือน โดยที่โจทก์มิได้ประพฤติผิดวินัยตามที่ถูกกล่าวหา ขอให้บังคับจำเลยให้เพิกถอนคำสั่งการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคที่ วส.4/2538ลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2538 และคำสั่งการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคที่ว.117/2538 ลงวันที่ 23 พฤศจิกายน 2538 ให้จำเลยเลื่อนเงินเดือนให้โจทก์หนึ่งอันดับให้ได้รับอัตรา 65,220 บาท ตั้งแต่วันที่1 ตุลาคม 2538 เป็นต้นไป ให้จำเลยจ่ายเงินเดือนส่วนที่ถูกตัดประจำเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม 2538 รวม 12,416 บาทและชำระค่าเสียหายจำนวน 50,000 บาท แก่โจทก์จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า
โจทก์กระทำผิดวินัยตามข้อบังคับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค พ.ศ. 2517 ผลการสอบสวนของคณะกรรมการที่จำเลยตั้งขึ้นปรากฏว่าโจทก์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะกรรมการพิจารณาผลการประกวดราคาจัดหาและจ้างเหมาก่อสร้างพร้อมติดตั้งอุปกรณ์สถานีไฟฟ้าโครงการพัฒนาระบบสายส่ง โจทก์ได้รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชาและคณะกรรมการบริหารของจำเลยเพื่อให้หลงเชื่ออนุมัติจ้างเหมาผู้เสนอราคาต่ำ 2 แม้จะได้รับการทักท้วงจากผู้บังคับบัญชาให้ทบทวน โจทก์ยังยืนยันให้จ้างรายที่เสนอราคาสูงกว่าโดยมิได้รักษาผลประโยชน์ของจำเลย รวมทั้งไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคว่าด้วยการจ้าง พ.ศ. 2532เป็นเหตุให้คณะกรรมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคหลงเชื่อและมีมติให้ยกเลิกการประกวดราคาดังกล่าว และจัดให้มีการประกวดราคาใหม่ซึ่งปรากฏว่าเมื่อประกวดราคาใหม่จำเลยต้องจ่ายเงินสูงกว่าการประกวดราคาครั้งแรกเป็นเงิน 25 ล้านบาทเศษ และจำเลยต้องสูญเสียรายได้ที่ควรได้รับเนื่องจากงานโครงการนี้ล่าช้าออกไปจำเลยจึงมีคำสั่งลงโทษตัดเงินเดือนโจทก์ตามฟ้อง
ขอให้ยกฟ้องโจทก์ และบังคับให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย 26 ล้านบาทศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รับเฉพาะคำให้การของจำเลยส่วนฟ้องแย้งไม่รับเนื่องจากเห็นว่าเป็นคนละประเด็นกับฟ้องเดิมจำเลยอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฟ้องแย้งต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งชอบหรือไม่ เห็นว่า ที่จำเลยฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ก็เนื่องมาจากคำฟ้องเดิมของโจทก์ที่ว่าจำเลยตั้งคณะกรรมการสอบสวนโจทก์และลงโทษโจทก์โดยมิชอบ เพราะโจทก์มิได้กระทำความผิดตามข้อกล่าวหาดังที่จำเลยกล่าวอ้างมาในคำให้การ ซึ่งจำเลยได้ให้การว่าโจทก์ในฐานะประธานกรรมการพิจารณาผลการประกวดราคาจัดซื้อจัดจ้างปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามระเบียบข้อบังคับของจำเลย เป็นการกระทำที่ไม่รักษาผลประโยชน์ของจำเลย จำเลยจึงตั้งกรรมการสอบสวนโจทก์ในความผิดดังกล่าว แล้วลงโทษโจทก์อันเป็นการปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยโดยชอบ และเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามที่กล่าวแล้วจึงทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย
การพิจารณาว่าจำเลยได้รับความเสียหายตามฟ้องแย้งหรือไม่ จำนวนเท่าใด ย่อมเป็นผลมาจากการวินิจฉัยประเด็นตามคำฟ้องเดิมของโจทก์ที่ว่า โจทก์ปฏิบัติหน้าที่ชอบหรือไม่หากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่โดยชอบ จำเลยก็ไม่มีสิทธิฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายจากโจทก์แต่หากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบและทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยย่อมมีสิทธิฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ได้ ฟ้องแย้งของจำเลยถือได้ว่าเป็นเรื่องเดียวกันกับคำฟ้องของโจทก์ เพียงแต่ว่าโจทก์และจำเลยต่างเรียกร้องค่าเสียหายจากอีกฝ่ายตามที่อ้างว่าตนมีสิทธิเรียกได้เท่านั้นฟ้องแย้งจึงเกี่ยวกับคำฟ้องเดิม ศาลแรงงานกลางชอบที่จะสั่งรับฟ้องแย้งไว้พิจารณา ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งของจำเลยจึงเป็นการมิชอบ อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้รับฟ้องแย้งของจำเลย และให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป
