คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านายช้วน ธรรมบำรุง ขอให้ลงโทษ เพิ่มโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๙๒ กับนับโทษต่อจากคดีอาญาแดงที่ ๒๘๘/๒๕๐๗ ของศาลชั้นต้น
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดมาตรา ๒๘๘, ๘๐ เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๖ ปี นับโทษต่อจากคดีอาญาแดงที่ ๒๘๘/๒๕๐๗ ของศาลชั้นต้น
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายจริง แต่คดีแดงดังกล่าวศาลอุทะรณ์พิพากษายกฟ้องแล้ว จึงพิพากษาแก้ยกฟ้องที่ขอให้นับโทษต่อ นอกนั้นยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกระทำผิดจริงแต่ปัญหาว่า ควรจะนับโทษต่อจากคดีแดงที่ ๒๘๘/๒๕๐๗ ของศาลชั้นต้นหรือไม่ นั้น เห็นว่าแม้โจทก์จะได้กล่าวและขอให้นับโทษต่อไว้ในฟ้องเดิมแล้วก็ตาม แต่เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีนี้และลงโทษจำเลยโดยไม่นับโทษต่อเพราะคดีแดงดังกล่าวศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
จำเลยฎีกา โจทก์ชอบที่จะฎีกาหรือแก้ฎีกาในข้อที่ศาลอุทธรณ์ไม่นับโทษต่อให้ แต่โจทก์ก็หาได้กระทำไม่ ครั้นศาลฎีกาวินิจฉัยคดีเสร็จและส่งคำพิพากษาพร้อมสำนวนคืนศาลชั้นต้น โจทก์จึงเพิ่งยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อในวันเดียวกับที่ศาลชั้นต้นได้รับสำนวน เช่นนี้เห็นว่า โจทก์จะยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อในชั้นนี้ไม่ได้ เพราะเป็นคำร้องที่เป็นโทษแก่จำเลย และเรื่องนี้โจทก์ชอบที่จะฎีกาหรือแก้ฎีกาดังกล่าวแล้ว จึงไม่นับโทษต่อให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
