Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2533 (เลขอ้างอิง 57416)

พ.ศ. 2533 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1)(3)(4) และ (5) เป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง มิใช่ข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2(2) เฉพาะข้อที่ว่า การที่โจทก์ทั้งสามร่วมเล่นการพนันบนเรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการอุทธรณ์คัดค้านข้อกฎหมาย จึงให้รับอุทธรณ์ในข้อดังกล่าว ส่วนในข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันดังกล่าวเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โดยอุทธรณ์ข้อ 2(1)(3)(4)(5) เป็นปัญหาว่า การชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง โดยมิได้พิจารณาจากพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(3) เป็นปัญหาว่า เงินค่าอาหารที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างตามสัญญานั้นถือว่าเป็นเบี้ยเลี้ยงและเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(4) เป็นปัญหาว่าศาลแรงงานกลางกำหนดค่าชดเชยมากกว่าที่กฎหมายกำหนดหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(2) ข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้โจทก์ทั้งสามโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 104)คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 3 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 54,787.20 บาทให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 20,497.80 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และจำนวน 34,866บาท ให้โจทก์ที่ 3จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1) ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(3)ค่าอาหารที่จำเลยจ่ายเพื่อเลี้ยงลูกเรือรวมทั้งโจทก์ด้วย ถือว่าเป็นค่าจ้างด้วยหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ให้ศาลแรงงานกลางรับไว้ดำเนินการต่อไปส่วนอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(2) ในข้อที่ว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ ข้อ 2(4) และข้อ 2(5) เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยชอบแล้ว

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 54

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 700 - 702/2533นายพิชิต ทองการุณโจทก์บริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัดจำเลยบริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1)(3)(4) และ (5) เป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง มิใช่ข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2(2) เฉพาะข้อที่ว่า การที่โจทก์ทั้งสามร่วมเล่นการพนันบนเรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการอุทธรณ์คัดค้านข้อกฎหมาย จึงให้รับอุทธรณ์ในข้อดังกล่าว ส่วนในข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันดังกล่าวเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โดยอุทธรณ์ข้อ 2(1)(3)(4)(5) เป็นปัญหาว่า

การชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง โดยมิได้พิจารณาจากพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(3) เป็นปัญหาว่า เงินค่าอาหารที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างตามสัญญานั้นถือว่าเป็นเบี้ยเลี้ยงและเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(4) เป็นปัญหาว่าศาลแรงงานกลางกำหนดค่าชดเชยมากกว่าที่กฎหมายกำหนดหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(2) ข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้โจทก์ทั้งสามโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 104)คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 3 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 54,787.20 บาทให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 20,497.80 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และจำนวน 34,866บาท ให้โจทก์ที่ 3จำเลยอุทธรณ์

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1) ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(3)ค่าอาหารที่จำเลยจ่ายเพื่อเลี้ยงลูกเรือรวมทั้งโจทก์ด้วย ถือว่าเป็นค่าจ้างด้วยหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ให้ศาลแรงงานกลางรับไว้ดำเนินการต่อไปส่วนอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(2) ในข้อที่ว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ ข้อ 2(4) และข้อ 2(5) เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยชอบแล้ว

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
อัมพร เดชศิริ · เคียง บุญเพิ่ม · ประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุล
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6067/2567

แม้คดีนี้จำเลยจะให้การต่อสู้เรื่องอำนาจฟ้องไว้ในคำให้การเพียงประการเดียวว่า โจทก์ยื่นคำฟ้องเกินระยะเวลาที่ พ.ร.บ.เงินทดแทน พ.ศ. 2537 กำหนดไว้ โดยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ด้วยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจา…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 757/2567

เงินทดแทนค่าบริการทางการแพทย์ที่โจทก์เรียกร้องจากจำเลยที่ 1 เป็นหนี้เงินอย่างหนึ่ง จำเลยที่ 1 จึงต้องรับผิดชำระดอกเบี้ยในระหว่างผิดนัดให้แก่โจทก์ ซึ่งตาม ป.พ.พ. มาตรา 204 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ถ้าหนี้…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3529/2565

การนำบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดมาใช้บังคับแก่คดี เป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษควรวินิจฉัยให้ เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลฎีกาโดยมีข้อเท็จจริงเพียงพอที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยในปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ดั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2563

จำเลยกับผู้เสียหายที่ 2 อยู่กินฉันสามีภริยาและมีบุตรด้วยกัน เพิ่งเลิกคบหากันก่อนเกิดเหตุเพียงหนึ่งเดือน ความสัมพันธ์ยังคงมีอยู่ไม่ถึงกับตัดขาดทีเดียว การที่จำเลยขับรถจักรยานยนต์ตามหาผู้เสียหายที่ 2 ใน…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 587/2563

ฎีกาของจำเลยมีลักษณะเป็นการโต้แย้งว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมาย ซึ่งเมื่อพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เป็นอุทธรณ์ที่มีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมหรือไม่…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้