คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ในทางการที่จ้างโดยประมาทชนนายชอบบุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนจำเลยทั้งสองต่อสู้ว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้ขับรถในทางการที่จ้าง และค่าเสียหายที่โจทก์เรียกสูงเกินไปศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 2 ขับรถไปเพื่อกิจธุระส่วนตัวไม่ใช่ในทางการที่จ้างพิพากษายกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ 45,691 บาท พร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันศาลพิพากษาโจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยที่ 2 ขับรถในทางการที่จ้าง พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า
รถยนต์คันเกิดเหตุเป็นรถประจำตำแหน่งของแขวงการทางลพบุรี เป็นรถของทางราชการกรมทาง จำเลยที่ 2 เป็นคนขับประจำ วันเกิดเหตุเวลา 15 นาฬิกา อันเป็นเวลาราชการ จำเลยที่ 2 ได้นำรถยนต์ดังกล่าวไปลองเครื่องเพื่อประโยชน์ในการใช้งานได้ดี แล้วรถเกิดน้ำมันตัน จำเลยที่ 2 ต้องแก้เครื่องอยู่จนเวลาประมาณ 19 นาฬิกา แล้วขับต่อมาจนชนผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ขับรถไปตามทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 และยังกระทำการอยู่ในทางการที่จ้างจนถึงขณะเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ต้องร่วมรับผิดในปัญหาค่าสินไหมทดแทน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในกรณีละเมิดทำให้ถึงตายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 443 บัญญัติว่าค่าสินไหมทดแทนได้แก่ค่าปลงศพรวมทั้งค่าใช้จ่ายอันจำเป็นอย่างอื่น ๆอีกด้วย ค่าพาหนะบิดามารดาและญาติของโจทก์ที่เดินทางไปจัดการศพถือได้ว่าเป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นอย่างอื่นซึ่งจำเลยจะต้องรับผิดส่วนค่าเสียหายต่าง ๆ
ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างกำหนดค่าสินไหมทดแทนเป็นจำนวนพอสมควรแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
