คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์ของนายแก้ว เหตุเกิดที่สถานีบุรีรัมย์อันเป็นสถานที่จอดรถไฟ ตำบลในเมืองจังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ จำเลยรับสารภาพว่าได้ลักทรัพย์ของนายแก้วที่สถานีรถไฟบุรีรัมย์จริงตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๑ เดือน ๑๕ วัตามมาตรา ๒๘๘,๕๙
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวว่าเหตุเกิดที่สถานีบุรีรัมย์อันเป็นที่จอดรถไฟ ทั้งโจทก์อ้างมาตรา ๒๙๔ เป็บบทขอให้ลงโทษ เมื่อประกอบกับประโยคที่ว่าอันเป็นที่จอดรถไฟด้วยแล้ว ก็เป็นอันเข้าใจได้ว่าเป็นการลักทรัพย์ในที่จอดรถไฟตามโจทก์ขอ
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ จำคุกจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๙๔(๓) ๕๙ นอกนั้นยืน
