คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยขาดนัด ศาลพิพากษาให้จำเลยแพ้คดีใช้เงินตามฟ้องแก่โจทก์จำเลยร้องขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำร้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาว่าคำร้องของจำเลยที่ 1ที่ 2 และที่ 4 เป็นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 อันควรรับไว้พิจารณาหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว คำร้องของจำเลยทั้งสามลงวันที่ 17 มีนาคม 2520 กล่าวถึงเหตุที่ขาดนัดและขอให้พิจารณาใหม่ว่า ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่งหมายนัดวันสืบพยานจำเลยและฟังคำพิพากษาที่บ้านทนายจำเลย มีคนในบ้านรับไว้ ในวันนัดสืบพยานจำเลยวันที่ 27 ธันวาคม 2519 ทนายจำเลยไม่อยู่ไปต่างจังหวัดและก่อนวันนัดอ่านคำพิพากษา (อ่านวันที่ 30 ธันวาคม 2519) จำเลยที่ 2 และที่ 4 ไปต่างจังหวัดกลับมาเมื่อเกินเวลา 15 วัน นับแต่วันปิดคำบังคับคือวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2520 จำเลยทั้งสามไม่อาจยื่นคำขอให้พิจารณาสืบพยานจำเลยใหม่ภายใน 15 วัน เป็นกรณีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้ ขออนุญาตยื่นคำร้องนี้ภายใน 15 วันนับแต่พฤติการณ์ดังกล่าวสิ้นสุดลง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 ขอให้ดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยใหม่
เพราะมิได้ขาดนัดโดยจงใจและคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดว่าศาลควรฟังพยานหลักฐานของจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 4 ให้สิ้นกระแสความก่อนที่จะมีคำชี้ขาดตัดสินโดยสั่งว่าจำเลยไม่มีพยานมาสืบ ดังนี้ เห็นว่าตามมาตรา 208 ดังกล่าวในวรรคสอง คำขอให้พิจารณาใหม่ต้องกล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งเหตุที่คู่ความขาดนัด และข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลด้วย แต่คำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยมิได้กล่าวว่า ในวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรก ซึ่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งแสดงว่าจำเลยทั้งสามขาดนัดพิจารณานั้น วันดังกล่าวจำเลยทั้งสามขาดนัดมาศาลไม่ได้เพราะเหตุใด คงกล่าวถึงเหตุที่จำเลยมาศาลไม่ได้เฉพาะในวันนัดสืบพยานจำเลยในนัดต่อมาเท่านั้น จึงเป็นคำขอให้พิจารณาใหม่ที่มิได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งเหตุที่จำเลยได้ขาดนัดไม่ ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
