คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และจ่ายค่าจ้างค้างจ่าย จำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง(วันที่ 15 มกราคม 2535) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกามีคำสั่งว่า "
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว
ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามให้รับอุทธรณ์ของจำเลยสำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป
