คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91, 188, 266, 268, 335 ให้จำเลยคืนเช็คเลขที่ 3810871, 3810872 และ 3810870 หรือใช้ราคาเป็นเงิน 15 บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188, 335 (11) วรรคแรก, 266 (4), 268 (ที่ถูก 268 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 266 (4)) ความผิดฐานเอาไปเสียซึ่งเอกสารใดของผู้อื่นและ ความผิดฐานลักทรัพย์เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 (11) วรรคแรก จำคุกกระทงละ 1 ปี รวมสามกระทงจำคุก 3 ปี ความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมให้ลงโทษฐานใช้เอกสารปลอม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 (ที่ถูกมาตรา 268 วรรคแรก ประกอบด้วย มาตรา 266 (4) ตามมาตรา 268 วรรคสอง) จำคุกกระทงละ 2 ปี รวมสามกระทง จำคุก 6 ปี รวมจำคุก 9 ปี จำเลยให้ การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 4 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนเช็คเลขที่ 3810870, 3810871 และ 3810872 หรือใช้ราคาเป็นเงิน 15 บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานใช้เอกสารปลอมจำคุกกระทงละ 1 ปี รวม 3 กระทง จำคุก 3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 แล้วคงจำคุก 1 ปี 6 เดือน เมื่อรวมกับความผิดฐานอื่นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นอีก 1 ปี 6 เดือน รวมจำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า? การที่จำเลยเอาแบบพิมพ์เช็คของผู้เสียหายไป ซึ่งแบบพิมพ์เช็คที่ยังไม่ได้กรอกรายการเท่ากับยังมิได้ทำให้ปรากฏความหมายด้วยตัวอักษร ตัวเลข อันเป็นหลักฐานแห่งความหมายนั้น จึงไม่เป็นเอกสารตามมาตรา 1 (7) แห่งประมวลกฎหมายอาญา ดังนั้นแม้จำเลยเอาแบบพิมพ์เช็คของผู้เสียหายไปตามฟ้อง ก็หาเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ข้อหาความผิดฐานเอาไปเสียซึ่งเอกสารของผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1.
